Καλώς ήρθατε στην Παναγία Μηλεσιώτισσα που φιλοξενείται στον Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου στο Μήλεσι Αττικής

24/12/18

Γεννάται ο Χριστός αναγεννάται ο άνθρωπος.

Γεννάται ο Χριστός, αναγεννάται η φύσις. Λαμπροφορεί και χαίρει.
Γεννάται ο Χριστός αναγεννάται ο άνθρωπος.
 Γεννήθηκε ο Χριστός στην ταπεινή φάτνη της Βηθλεέμ και έγινε η απαρχή της ζωής που με τη διδασκαλία του, την επικοινωνίαν του, τον τρόπον ζωής του, με τα θαύματά τον επανέφερε στο σωστό δρόμο αυτούς που οδηγούντο εις την απώλειαν.
Μυστήριον ξένον και παράδοξον. 2018 χρόνια πριν, ένας λόγος ισχυρότατος ακούγεται, και δεν είναι κανένας άλλος, από του λόγου του εμφανισθέντος Αγγέλου προς τους αγραυλούντας ποιμένας, που αναγγέλλει επισήμως και με φόβον Θεού την αποκάλυψιν του Μυστηρίου της Σαρκώσεως του Χριστού:
 «Ευαγγελίζομαι υμίν χαράν μεγάλην, ήτις έσται παντί τω λαώ, ότι τέχθη υμίν σήμερον Σωτήρ, ως εστίν Χριστός ο Κύριος». (Λουκ. 2,11).

Είναι η εκπλήρωσις της προσδοκίας του ανθρώπου, ως επίσης και ο πρώτος ασπασμός προς το ανθρώπινον γένος των ουρανίων δυνάμεων, μετά την πτώσιν.
Αυτός ο ειρηνικός ασπασμός, ενδεδυμένος από τον πλέον ηχηρόν ύμνον της Ουρανίου στρατιάς, «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία»(Λουκ. 2,14).

Αποτελεί το θεμέλιον της ελπίδος μας, την απαρχήν της θείας εγγυήσεως, όχι απλώς δια την λύτρωσιν του ανθρώπου, και την αποκατάστασιν της σχέσεώς του με τον Θεόν, αλλά πλείον για ειρήνευσιν και συμμετοχήν σε πολύ πιο ανώτερον·
 «Εις κοινωνίαν του Αγίου Πνεύματος, εις Βασιλείας ουρανών πλήρωμα, εις παρρησίαν την προς τον Θεόν.»
Την Αγία νύχτα των Χριστουγέννων ήλθε ο μεγάλος Αναμενόμενος, η προσδοκία των Εθνών.
«Επεσκέψατο ημάς εξ ύψους ο Σωτήρ ημών, ανατολή ανατολών και οι εν σκότει και σκιά εύρομεν την αλήθειαν, και γαρ εκ της Παρθένου ετέχθη ο Κύριος», (Εξαποστειλάριον των Χριστουγέννων)

. Ήλθε ο μεγάλος και μοναδικός επισκέπτης, αλλά η υποδοχή δυστυχώς που του έγινε, δεν ήτο η ανάλογος με την προσμονήν των ανθρώπων δια τον ερχομόν του.

Ήλθεν εις τα ίδια, δηλαδή στους ανθρώπους Του, στον περιούσιον λαόν του, και δεν τον δέχθηκαν με αγάπη, δεν τον ανεγνώρισαν Κύριον και Βασιλέαν τους.
 Και όχι μόνον δεν τον δέχθηκαν, αλλά και τον κατεδίωξαν όπως παρατηρή ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος:
 «Ου παρέλαβον αλλά και διεκρούσαντο· και ου τούτο μόνον αλλά και έξω του αμπελώνος εκβαλόντες, απέκτεινον». (κατά Ιωάννην Ιερόν Ευαγγέλιον).

Άνθρωποι σαρκικοί και φύλαυτοι, δεν μπορούν να δεχθούν Εκείνον ο οποίος «αμαρτίαν ουκ εποίησεν ουδέ ευρέθη δόλος εν τω στόματι Αυτού». (Α! πετρ. Β’ 22) και που διήλθεν «ευεργετών και ιώμενος» (πραξ. 38)

Άνθρωποι επιθετικοί, μνησίκακοι, εριστικοί, φιλοπόλεμοι, πώς να δεχθούν τον Άρχοντα της ειρήνης;

Όμως τον δέχθηκαν οι απλές και ταπεινές εκείνες ψυχές:
 «ο δίκαιος Ιωσήφ ο μνήστωρ, η Αγία Παρθένος και Μητέρα του,
 οι ποιμένες, οι εξ ανατολών Μάγοι,
ο δίκαιος γέροντας Συμεών ο Θεοδόχος, και η Άννα η προφήτις,
 ο ερημίτης Ιωάννης ο Πρόδρομος,
και κάποιοι άλλοι ευσεβείς και θεοσεβείς Χριστιανοί.
«Σήμερον Θεός επί γης παραγέγονεν, και άνθρωπος εις ουρανούς αναβέβηκε.
 Σήμερον οράται σαρκί.
Ο φύσει αόρατος δια τον άνθρωπον δια τούτο και ημείς δοξολογούντες βοήσωμεν Αυτώ·
 Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη· ην ημιν εβράβευσεν η Παρουσία σου Σωτήρ ημών….» (ιδιόμελον της Λιτής των Χριστουγέννων).

Η ειρήνη λοιπόν είναι το μεγάλο βραβείον που μας χαρίζει η παρουσία του Χριστού.
2018 χρόνια μετά τη Σάρκωση του Λόγου η Ιστορία επαναλαμβάνεται…
Ο φιλάνθρωπος Κύριος Ιησούς Χριστός θα έλθη και εφέτος.
 Την άγια νύχτα των Χριστουγέννων όλα θα γεμίσουν φως.
 Οι άγγελοι θα δοξολογήσουν.
 Οι ποιμένες θα τον προσκυνήσουν.
 Τα αρνάκια και τα βόδια με τα χνώτα τους θα τον ζεστάνουν.
Οι Μάγοι με οδηγό το λαμπρό αστέρι θα τον βρούν μετά από κοπιαστικό ταξίδι,
και θα του προσφέρουν τα δώρα τους, τους θησαυρούς της καρδιάς τους,
 χρυσό, λίβανον και σμύρνα.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μας δίδει μια διπλή συμβολική σημασία στα δώρα και τονίζει;
 Οι Μάγοι προσέφεραν το χρυσό για να τιμήσουν τον Χριστό ως νέο Βασιλέα του κόσμου,
 το λιβάνι για να τιμήσουν Αυτόν ως Θεό,
 και την σμύρνα για να τιμήσουν τη θυσία του υπέρ των ανθρώπων.
Η δεύτερη συμβολική σημασία συμβολίζει τα δώρα με τις μεγάλες αρετές, όπως αναφέρει ο Απόστολος Παύλος,
 την πίστιν που λάμπει σαν χρυσός,
 την Ελπίδα που μυρίζει σαν λιβάνι,
 και την αγάπη που ενώνει και συσφίγγει σαν σμύρνα τα μέλη της Εκκλησίας.

Η προσκύνησις του Θείου βρέφους από τους σοφούς Μάγους της Ανατολής είναι γεγονός που εκφράζει την παγκοσμιότητα της σωτηρίας όλων των ανθρώπων.
 Οι ευλαβείς και ταπεινοί Χριστιανοί θα συναντήσουν και θα υποδεχθούν τον Κύριον.
 Θα ετοιμασθούν με νηστεία, προσευχή, Ιερά Εξομολόγηση και θεία Κοινωνία, για τη μεγάλη συνάντηση.(Γνωρίζουν ότι θα τον βρουν στη Χριστουγεννιάτικη ακολουθία και την θεία Λειτουργία.

 Θα τον συναντήσουν ακόμα στο πρόσωπον κάθε πονεμένου ανθρώπου.
 Έτσι θα αξιωθούν να γίνουν τέκνα του Θεού:»όσοι δε έλαβον Αυτόν έδωκεν αυτοίς εξουσίαν, τέκνα Θεού γενέσθαι τοις πιστεύουσιν εις το όνομα Αυτού». Ι(Ιωάννου α’ 12).
Το διάστημα της Σαρακοστής των Χριστουγέννων, οι προεόρτιοι ύμνοι, οι μελίρρυτες καταβασίες, οι πλούσιοι ασματικοί κανόνες, καταλύπτουν το μέγα μυστήριον της Ενανθρωπήσεως του λόγου του Θεού.
Ανάμεσα στις πλήρους θεολογικού περιεχομένου ωδές έρχεται ως αποκορύφωμα και ψάλλεται με κατάνυξιν, η γλυκυτάτη Ενάτη ωδή του Όρθρου της εορτής, αφιερωμένη εις το πρόσωπον της Υπεραγίας Θεοτόκου.
 Ένα ξέσπασμα πνευματικής χαράς και αγαλλιάσεως.
«Μεγάλυνον ψυχή μου
την τιμιωτέραν και ενδοξοτέραν
των άνω στρατευμάτων.
Μυστήριον ξένον, ορώ και παράδοξον!…..»
Τι σημαίνουν αλήθεια για μας τους σημερινούς Ορθόδοξους Έλληνες τα Χριστούγεννα,
 η εορτή των εορτών;»
 Σημαίνουν Αγάπη.
 Άρα ο μεγάλος στόχος του Χριστού είναι η εφαρμογή της αγάπης.
Ο Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης μας τονίζει:
«Οπου αγάπη ο Χριστός, και όπου ο Χριστός χαρά».
«Μακάριοι είναι όσοι έχουν στην καρδιά τους,
 άξονα το Χριστό και περιστρέφονται χαρούμενοι γύρω από το Άγιον όνομά του».
Χριστούγεννα λοιπόν.
 Χαράς Ευαγγέλια…

21/12/18

«ἐτέχθη ἡμῖν σήμερον Σωτήρ».

«Χριστός γεννάται σήμερον εν Βηθλεέμ τη πόλη οι ουρανοί αγάλλονται χαίρετ΄ η φύσις όλη»!
Αγαπητοί μου αδελφοί, παιδιά μου,
Χριστούγεννα σήμερα! Ηχούν ξανά οι ουράνιοι κι αγγελικοί ύμνοι. «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καί ἐπί γῆς εἰρήνη ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία».
Ηχούν ξανά οι καμπάνες των Εκκλησιών, σε όλο τον πλανήτη, αναγγέλοντας το χαρμόσυνο μήνυμα ότι «ἐτέχθη ἡμῖν σήμερον Σωτήρ».
Εορτάζουμε, ο καθένας με τον δικό του τρόπο, την μεγάλη του Θεού συγκατάβαση, για τη σωτηρία του ανθρώπου. Η αγάπη Του, έμπρακτα για μια ακόμη φορά, θα διδάξει σ’ όλους μας τα μηνύματά της. Θεός αγάπης και Θεός ταπείνωσης.
Γίνεται άνθρωπος «ὁ ἀχώρητος παντί», για να δώσει δύναμη και κουράγιο στην αδύναμη και απογοητευμένη ανθρωπότητα. Γεννιέται ο αιώνιος Κύριος, για να βγάλει απ’ το αδιέξοδο την οικουμένη.
Μια οικουμένη, η οποία δεν φαίνεται να αφουγκράστηκε έως σήμερα, μήτε τον ύμνο των Αγγέλων, μήτε το μήνυμα για «ἄνωθεν εἰρήνη».
Ο Θεός μας απαντά: Γεννιέται ταπεινά, στην φάτνη των αλόγων. Ζεσταίνεται απ’ των ζώων τα χνώτα. Γεννιέται στο σπήλαιο. Γι΄ αυτό κανείς δεν Τον αναγνώρισε, κανείς δεν Τον κατάλαβε, κανείς απ’ αυτούς που είχαν τα μάτια τους στραμμένα «στη γη» δεν Τον βρήκε.
Μόνο «οἱ ἀγραυλοῦντες ποιμένες», αθώες κι ταπεινές ψυχές, δέχθηκαν αγγελική επίσκεψη και καταξιώθηκαν να δούν πρώτοι «τόν βαστάζοντα πάντα», να κείται σε μια φάτνη.
Όλοι Τον περίμεναν να έλθει! Αιώνες ολόκληρους ο Ουρανός σχεδίαζε τον ερχομό Του.
 Αιώνες ολόκληρους, το ατίθασο, αμαρτωλό και αξιολύπητο γένος των ανθρώπων, πάλευε ανάμεσα στην αμφιβολία και στην άγνοια, στην ανημποριά και στο αδιέξοδο.
Προφήτες, εκατοντάδες χρόνια πριν, προείδαν και προφήτευσαν αυτό που σήμερα εμείς πανηγυρίζουμε. Φιλόσοφοι και τραγικοί ποιητές, διεκήρυξαν τον ερχομό Του.
Κι απάντησε ο Ουρανός! Και ήλθε ο Υιός και Λόγος του Θεού, «γενόμενος ὑπό νόμον ἵνα τούς ὑπό νόμον ἐξαγοράση».
Γεννήθηκε ο Εμμανουήλ, για να δει ο άνθρωπος με τα ίδια του τα μάτια τί είναι ο Θεός, να Τον αγγίξει, να Τον χλεύασει, να Τον αρνηθεί, να Τον προδώσει, να Τον καταδικάσει, να Τον θανατώσει και να Τον προσκυνήσει τριήμερο, Αναστημένο.
Το χριστουγεννιάτικο μήνυμα απευθύνεται σ’ όλους μας, αδελφοί μου. Όχι μόνο σήμερα, μα κάθε λεπτό, κάθε στιγμή της ζωής μας.
Οφείλουμε, να το κάνουμε πράξη, βίωμα, κανόνα πίστεως, λιμάνι απάνεμο σε κάθε της ζωής μας ναυάγιο. Η ανθρωπότητα, χρειάζεται όσο ποτέ άλλοτε, ν’ αφήσει τις ανθρώπινες καρδιές ελεύθερες, κρατώντας τις ζεστές και καθάριες, για να γεννηθεί ο Ιησούς σ΄ αυτές.
Μην Τον ψάχνουμε σε παλάτια και πολυτελή δωμάτια. Αρκεί ένα ταπεινό καλύβι, σαν αυτά που βρίσκονται παντού στην Αφρική.
Ζητά απεγνωσμένα ζεστασιά καί θαλπωρή. Απόψε, χτυπάει την πόρτα της καρδιάς μας ο «τῆς Μεγάλης Βουλῆς Ἄγγελος». Θα Τον αφήσουμε να περιμένει;
Αδέλφια μου, παιδιά μου ευλογημένα,
Ας μεταφερθούμε όλοι μας, νοητά, στα ταλαιπωρημένα μέρη της Μέσης Ανατολής, στα περίχωρα της Ιουδαίας, για να δούμε πού, μα κυρίως γιατί γεννήθηκε ο Ιησούς.
Να πάμε μέσα στο σπήλαιο, να γονατίσουμε ενώπιόν Του και να Του πούμε: Χριστέ μου, η ανθρωπότητα σήμερα, δεν χάρηκε όπως ποθεί τα αγαθά της ειρήνης. Ζει μέσα στον πόλεμο, σκοτώνοντας τη χαρά και την ειρήνη. Ζει στην αγωνία και το φόβο για το αβέβαιο αύριο.
Ο κόσμος θυμίζει ένα απέραντο πεδίο μάχης, όπου ο κάθε άνθρωπος στρέφεται κατά των αδελφών του. Παρόλα τα συνέδρια και τα κινήματα περί ειρήνης, αυτή παραμένει, είκοσι και πλέον αιώνες, ένα «άπιαστο περιστέρι», ένα αβέβαιο όνειρο.
Ας κάνουμε την υπέρβαση! Ας παραμερίσουμε τα πάθη, που μας ωθούν σε πράξεις βίας! Ας απλώσουμε χέρια αγάπης, αγκαλιάζοντας κάθε άνθρωπο. Και τότε, βιώνουμε Χριστούγεννα ολοχρονίς.
Χρόνια πολλά και ευλογημένα!

13/12/18

Καναμε την Καρδια μας Φατνη Για Να Τον Δεχθει ;;;

Κάναμε την καρδιά μας φάτνη για να Τον δεχθεί..."

Λίγες σκέψεις ταπεινές !!!
Αδελφοί μου,
Σε λίγο, οι περισσότεροι από μας θα πάμε σε μια Εκκλησία για να υμνολογήσουμε και να υποδεχθούμε τον Ιησού, Τον Αναμενόμενο Σωτήρα των ψυχών ημών.
Σκεφτήκαμε όμως αν είμαστε έτοιμοι;
Αν κάναμε την καρδιά μας φάτνη για να Τον δεχθεί, ή αν είναι άδεια;
Ο Κύριος και σήμερα, για άλλη μια φορά θα μας ρωτήσει: θες να έλθω και να μπω μέσα στην καρδιά σου; Και αν ναι, τότε, άκου παιδί μου. Είσαι έτοιμος να με ακολουθήσεις και στην Σταυραναστάσιμη μου πορεία; Θα γίνεις συνοδοιπόρος Μου;
Γιατί, αδελφοί μου, δεν είναι ... άλλη μια εορτή η σημερινή. Δεν τελειώνει αυτή η μέρα, όπως δεν τελειώνει και η ήμερα της Αναστάσεως.
Είναι μια συνεχής πορεία θυσιαστικης αγαπης, σε εναν δρομο γεματο παγιδες και αγκαθια. Ειμαστε ετοιμοι γι αυτο;
Αδελφοι μου, ας ξεκινησουμε για την Εκκλησια, αφηνωντας καθε αλλη σκεψη μας στο σπιτι. Ας μην σκεπτομαστε, αν η σουπα εγινε νοστιμη, αν θα αργησουμε να τελειωσουμε , αν κανει κρυο, αν φοραμε ομορφα ρουχα, αν τα ολοκαινουρια παπουτσια μας ειναι στενα και μας πληγωνουν, αν θα δουμε αυτους που μας πικραναν και γεμισουμε θυμο.
Ας παμε για να Τον υποδεχθουμε, να Τον καλωσορισουμε.
Δεν θελει δωρα και τιμες, θελει την καρδια μας αδεια, θα την γεμισει Εκεινος με την ελευση Του.
Ελατε χωρις να σκεπτεστε αν ειναι Αξιος ο ιερεας να μας κοινωνησει.
Και για εκεινον ερχεται. Για ολους ερχεται. Αγνοειστε τις παγιδες του εχθρου του αιωνιου.
Αδελφοι μου, εσεις που δεν θέλετε ουτε να ακουσετε για Χριστο και αλλα τετοια ... "παραμυθια" αληθεια σκεφτηκατε ποτε εστω και απο περιεργεια να ελθετε μια τετοια ημερα στην Εκκλησια; "Οπλιστειτε" απο υπομονη και καλη θεληση να "δειτε" και να " νοιωσετε" εστω και για την εμπειρία, που λενε, το τι συμβαινει σημερα; Κοιταξτε γυρω σας τις εικονες , οχι τους ανθρωπους, ακουστε τους υμνους, αφαιρεστε κάθε αλλη σκεψη, προσπαθειστε να νοιωσετε, κατι θα συμβει, ειμαι σιγουρος γι αυτο !!!
Σκεφτειτε ειλικρινα και ψαξτε μεσα στην καρδια σας, αν τελικα, φορτώνουμε στην πλατη του Χριστου τα λαθη των Χριστιανων, ωστε να εχουμε προσχημα να Του κλεισουμε την πορτα; Μια σκεψη κανω. Μηπως αδικειτε τον ευατο σας και Εκεινον, μηπως ετσι στερειστε την πραγματικη αληθεια; Την αληθινη γνωση; Την πανεπιστημοσυνη; Την ερευνα;
Δεν ειναι ναρκωτικο για την ψυχη μας η για το πληθος ο Χριστος. Δεν ειναι σκοταδισμος και αναχρονισμος. Ειναι το σημερα. Ειναι ο Χριστος μας ο Νυν και ο Αει, ο ΩΝ και ο ΗΝ.
Ειναι φαρμακο, ειναι το εξιτήριο απ' την φυλακη των παθων, ειναι η ψαλιδα που σπαει τα δεσμα της δουλείας μας απ τον σατανα, ειναι το Φως που διαλυει το σκοταδι, ειναι η Ολκας των θελοντων σωθήναι στην φουρτουνιασμενη καθημερινοτητα μας, ειναι η αστειρευτη ελπίδα, ειναι η Ζωη η αιωνιος.
Συγχωρεστε με αδελφοι μου, αν καποιον πικρανα εδω μεσα, αν σε καποιον δεν σταθηκα αξιος της φιλιας του, περιμενοντας περισσοτερα απο την αναξιότητα μου. Αν σκανδαλησα καποιον του ζητω ταπεινα να με συγχωρεσει. Συγχωρεστε με τον αναξιο για να κοινωνησω και εγω των Αχραντων Μυστηριων.
Αδελφοι μου, μεσα απ' την καρδια μου, ευχομαι σημερα να επιλεξουμε να επιστρεψουμε στην αγκαλια Του την Πατρική.
Να γευτουμε το Θειο Δωρο Του σαν ναναι η πρωτη φορα, 
να ξαναγεννηθουμε μαζι Του.
Χριστος γενναται, Αληθως γενναται !!!
 Καλα Χριστουγεννα με Χριστο.