Καλώς ήρθατε στην Παναγία Μηλεσιώτισσα που φιλοξενείται στον Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου στο Μήλεσι Αττικής

29/1/16

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Ἡ  Ἁγία Ἐκκλησία μας τιμᾶ τὴν ἱερὴ μνήμη καὶ τῶν τριῶν μαζὶ στὶς 30 Ἰανουαρίου· 
 ἡμερομηνία ποὺ ὁρίστηκε ὡς κοινὴ ἑορτὴ κατὰ τὸν 11ο αἰώνα μ.Χ. (ἀπὸ τὸ 1081 ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως-Νέας Ρώμης Ἰωάννης Μαυρόπους ὁ ἀπὸ Εὐχαΐτων θέσπισε τὸν κοινὸ ἑορτασμό), γιὰ νὰ λήξει ἡ φιλονικία σχετικὰ μὲ τὸ ποιὸς ἀπὸ τοὺς τρεῖς ἱεράρχες ὑπῆρξε ὁ σημαντικότερος.

 Ἤδη ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς Τουρκοκρατίας ἡ 30ή τοῦ πρώτου μήνα τοῦ χρόνου κατέστη ἡ γιορτὴ τῶν γραμμάτων καὶ τῆς παιδείας.

 Ἡ ἀναμφίβολη ἐπιστημονικὴ παιδεία τους καὶ μορφωτικὴ δραστηριότητά τους, κοσμικὴ (θύραθεν) καὶ θεολογική, ὡς καὶ ἡ μέριμνα γιὰ τὴ γενικότερη παιδεία τῶν νέων,
 ἀποτέλεσαν τὸν πρῶτο λόγο τιμῆς πρὸς αὐτοὺς ἀνὰ τοὺς αἰῶνες. Περισσότερο ὅμως,
 ἡ σύνδεση τῆς ἑλληνικῆς κλασσικῆς παιδείας μὲ τὴ χριστιανικὴ πίστη καὶ ζωὴ εἶναι ἡ αἰτία ποὺ ἀναδείχτηκαν σὲ προστάτες τῶν γραμμάτων καὶ τῶν τεχνῶν, δηλαδὴ τοῦ συνόλου τῆς πνευματικῆς ζωῆς. 
Ἔδειξαν μὲ τὴ ζωὴ καὶ τὸ ἔργο τους πὼς ἡ πίστη πρὸς τὸν Θεὸ καὶ ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν συνάνθρωπο συμβαδίζουν.
 Νοημάτισαν τὸν ἀρχαῖο κόσμο καὶ διέσωσαν ἀξίες μὲ πανανθρώπινο περιεχόμενο.
 Ἀπέδειξαν ὅτι ἡ ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ μπορεῖ σὲ κάθε ἐποχὴ νὰ γίνει πράξη.
 Ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπὸς τῆς πραγματικῆς γνώσης.
 Γι’ αὐτὸ οἱ ἴδιοι εἶναι ὁδηγοὶ πρὸς τὴν ἀληθινὴ παιδεία,
 ὄχι τὴν ψευδώνυμη γνώση,
 καὶ πρὸς τὰ ἀγαθὰ πρότυπα κάθε νέου ἀνθρώπου ποὺ διψᾶ γιὰ δημιουργία καὶ χαριτωμένη ζωὴ καὶ κοινωνικὴ δικαιοσύνη στὸ φῶς Ἐκείνου.
 Μὲ ἄλλα λόγια, σὲ ἐποχὲς σύγχυσης καὶ κρίσης, οἱ τρεῖς Ἱεράρχες ἀποτελοῦν σταθερὰ καὶ φωτεινὰ πρότυπα ὁλοκληρωμένου κατὰ Χριστὸν καὶ κατὰ κόσμον ἀνθρώπου μὲ μόρφωση γνήσια, 
ζωὴ τίμια καὶ μαρτυρία φιλάνθρωπη,
 οἱ ὁποῖοι καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ πιστεύουν σὰν χριστιανοὶ καὶ νὰ φρονοῦν σὰν  Ἕλληνες.
                       TΟ ΗΡΩΪΚΟ ΦΡΟΝΗΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

(Ἰωάννου Χρυσοστόμου)
«Τὰ κύματα εἶναι πολλὰ καὶ ἡ τρικυμία φοβερή·
 ὅμως δὲ φοβόμαστε μήπως καταποντιστοῦμε,
 γιατί στεκόμαστε πάνω στὸ βράχο.
 Ἂς εἶναι μανιασμένη ἡ θάλασσα,
 δὲν μπορεῖ νὰ διαλύσει τὸ βράχο·
 Ἂς σηκώνονται ψηλὰ τὰ κύματα,
 δὲν ἔχουν τὴ δύναμη νὰ καταποντίσουν τὸ πλοῖο τοῦ Ἰησοῦ.
 Πές μου: Τί φοβόμαστε;
 Τὸ θάνατο;
 Γιὰ μένα ὅμως ἡ ζωὴ εἶναι ὁ Χριστὸς καὶ τὸ νὰ πεθάνω εἶναι κέρδος.
 Ἀλλὰ πές μου:
 Φοβόμαστε τὴν ἐξορία; 
Ὅμως ἡ γῆ καὶ τὸ καθετὶ ποὺ τὴ γεμίζει, ἀνήκει στὸν Κύριο.
 Ἀλλὰ μήπως φοβόμαστε δήμευση τῆς περιουσίας;
 Τίποτε ὅμως δὲ φέραμε στὸν κόσμο·
 εἶναι φανερό, ἑπομένως, ὅτι καὶ τίποτε δὲν μποροῦμε νὰ πάρουμε μαζί μας ἀπὸ αὐτόν.
 Καὶ τὰ φοβερὰ πράγματα τοῦ κόσμου εἶναι ἀξιοκαταφρόνητα καὶ τὰ χρήσιμα φαίνονται γελοῖα.
 Δὲ φοβοῦμε τὴ φτώχια, 
δὲν ἐπιθυμῶ τὸν πλοῦτο·
 δὲ φοβοῦμε τὸ θάνατο,
 δὲν εὔχομαι νὰ ζήσω,
 παρὰ μόνο γιὰ τὴ δική σας πνευματικὴ πρόοδο.
 Γιὰ τοῦτο τώρα ὑπενθυμίζω καὶ παρακαλῶ τὴν ἀγάπη σας νὰ ἔχει θάρρος,
 γιατί κανεὶς δὲ θὰ μπορέσει νὰ σᾶς χωρίσει ἀπὸ ἐμένα».
Η ΩΦΕΛΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗ «ΘΥΡΑΘΕΝ» ΠΑΙΔΕΙΑ

(Μεγάλου Βασιλείου)
«Καὶ ἐμεῖς λοιπὸν εἶναι ἀνάγκη νὰ πιστεύουμε ὅτι βρίσκεται μπροστὰ μας ὁ μέγιστος ἀπ’ ὅλους τους ἀγῶνες,
 ποὺ γιὰ χάρη τοῦ πρέπει νὰ κάνουμε τὰ πάντα καὶ νὰ κοπιάζουμε ὅσο μποροῦμε γιὰ τὴν κατάλληλη προετοιμασία· καὶ νὰ μελετοῦμε τὰ ἔργα τῶν ποιητῶν, τῶν πεζογράφων καὶ τῶν ρητόρων, καὶ νὰ συναναστρεφόμαστε μὲ ὅλους τους ἀνθρώπους, ἀπ’ ὅπου πρόκειται νὰ ὑπάρξει κάποια ὠφέλεια γιὰ τὴν φροντίδα τῆς ψυχῆς. Λοιπόν, ὅπως οἱ βαφεῖς, ἀφοῦ προηγουμένως φροντίσουν νὰ ἑτοιμάσουν καθετὶ ποὺ θὰ βάψουν, τότε ρίχνουν τὸ χρῶμα, εἴτε αὐτὸ εἶναι γνήσιο πορφυρὸ εἴτε κάποιο ἄλλο· κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο καὶ ἐμεῖς· ἂν δηλαδὴ πρόκειται
 νὰ διατηρήσουμε ἀνεξίτηλη τὴ δόξα τοῦ καλοῦ γιὰ πάντα, πρέπει νὰ προετοιμαστοῦμε πρῶτα μὲ τὴ μελέτη τῶν ἔργων τῆς ἐξωχριστιανικῆς παιδείας, καὶ κατόπιν νὰ ἀκούσουμε τὶς ἱερὲς καὶ μυστικὲς ἀλήθειες τοῦ Εὐαγγελίου. 
 Συμβαίνει καὶ ἐδῶ κάτι ἀνάλογο μὲ τὸ ἑξῆς: πρῶτα συνηθίζουμε νὰ βλέπουμε τὸν ἥλιο στὸ νερό, καὶ ἔπειτα στρέφουμε τὰ πρόσωπά μας πρὸς τὸ ἴδιο τὸ φῶς.
 Ἂν λοιπὸν οἱ διδασκαλίες αὐτὲς ἔχουν κάποια συγγένεια μεταξύ τους, θὰ μᾶς ἦταν ὠφέλιμο νὰ τὶς γνωρίζαμε·
 ἂν ὅμως δὲν ἔχουν συγγένεια,
 καὶ μόνο τὴ διαφορά τους νὰ γνωρίσουμε, ἐξετάζοντας τὲς παράλληλα, θὰ συντελέσει πολὺ στὸ νὰ διαπιστώσουμε ποιὰ εἶναι ἡ καλύτερη».
 Θύραθεν παιδεία: ἡ κλασσικὴ παιδεία σὲ ἀντιδιαστολὴ πρὸς τὴν ἐκκλησιαστική.
Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΚΑΙ ΟΙ «ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΕΣ» ΣΠΟΥΔΕΣ.
Η «ΠΑΙΔΕΥΣΗ» ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΑΓΑΘΟ.

                         (Γρηγορίου τοῦ Ναζιανζηνοῦ).
«Νομίζω πὼς ἔχει γίνει παραδεκτὸ ἀπ’ ὅλους τούς συνετοὺς ἀνθρώπους ὅτι
 ἡ παιδεία εἶναι τὸ πρῶτο ἀπὸ τὰ ἀγαθὰ ποὺ ἔχουμε·
 καὶ ὄχι μόνο ἡ χριστιανική μας παιδεία, ποὺ εἶναι ἡ ἐκλεκτότερη καὶ ἐπιδιώκει τὴ σωτηρία καὶ τὸ κάλλος τῶν θείων πραγμάτων, τὰ ὁποία μόνο μὲ τὸ νοῦ συλλαμβάνονται· ἀλλὰ καὶ ἡ ἐξωχριστιανικὴ παιδεία, τὴν ὁποία πολλοὶ χριστιανοί,
 ἔχοντας σχηματίσει λανθασμένη ἀντίληψη γι’ αὐτήν, τὴν περιφρονοῦν, ἐπειδή, λέγουν, κρύβει δόλιους σκοπούς, εἶναι ἐπικίνδυνη καὶ ἀπομακρύνει ἀπὸ τὸ Θεό.
 Γιατί ὅπως ἀκριβῶς δὲ πρέπει νὰ περιφρονοῦμε τὸν οὐρανό, τὴ γῆ καὶ τὸν ἀέρα, καὶ ὅσα ὑπάρχουν σ’ αὐτά, ἐπειδὴ μερικοὶ ἔχουν σχηματίσει λανθασμένη ἀντίληψη, καί, ἀντὶ νὰ λατρεύουν τὸ Θεό, λατρεύουν τὰ δημιουργήματά Του· ἀλλὰ ἀφοῦ πέρνουμε ἀπὸ αὐτὰ ὅ,τι εἶναι χρήσιμο γιὰ τὴ ζωὴ καὶ τὴν ἀπόλαυσή μας, ἀποφεύγουμε ὅ,τι εἶναι ἐπικίνδυνο...· κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο καὶ ἀπὸ αὐτὰ ποὺ μᾶς προσφέρει ἡ ἐξωχριστιανικὴ παιδεία παραδεχτήκαμε ὅ,τι εἶναι χρήσιμο στὴν ἔρευνα καὶ στὶς θεωρητικὲς ἀναζητήσεις, ἐνῶ ἀποκρούσαμε καθετὶ ποὺ ὁδηγεῖ στὴν εἰδωλολατρεία, στὴν πλάνη καὶ στὸ βάθος τῆς καταστροφῆς. Μάλιστα ἀπὸ τὴν ἐξωχριστιανικὴ παιδεία ἔχουμε ὠφεληθεῖ στὴν εὐσέβεια καὶ στὴ λατρεία τοῦ Θεοῦ γιατί γνωρίσαμε καλὰ τὸ ἀνώτερο ἀπὸ τὸ χειρότερο καὶ ἔχουμε κάμει δύναμη τῆς διδασκαλίας μας τὶς ἀδυναμίες ἐκείνης. Λοιπὸν δὲν πρέπει νὰ περιφρονοῦμε τὴν παιδεία ἐπειδὴ μία τέτοια περιφρόνηση φαίνεται καλὸ σὲ μερικούς· ἀντίθετα, πρέπει νὰ θεωροῦμε ἀμαθεῖς καὶ ἀμόρφωτούς τους ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν αὐτὴ τὴν ἀντίληψη»