Καλώς ήρθατε στην Παναγία Μηλεσιώτισσα που φιλοξενείται στον Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου στο Μήλεσι Αττικής

28/6/15

Τυφλή Αφιέρωση (Σιωπηλή Αγάπη)

Τυφλή Αφιέρωση (Σιωπηλή Αγάπη)
Συγκινητική ταινία μικρού μήκους για τα αθόρυβα έργα της αγάπης (σε μια σχέση). 

Πηγή: http://istologio.org/

Jubilee Project is excited to share "Blind Devotion", the second in a series of two short films about unconditional love, in partnership with Pastor Francis Chan and his latest book "You and Me Forever". 

“You and Me Forever” was written by Francis and his wife Lisa on marriage in the light of eternity. Today, 100% of all proceeds from book sales go towards fighting poverty in Africa - projects like building a safe haven village for young women rescued out of prostitution. 

There will also be a “You and Me Forever” book mobile app in the App Store & Google Play soon, where “Blind Devotion” will also be available for viewing. In the meantime, the physical book can be purchased at http://bit.ly/1G8Qbnu. 

| CREW |
Director: Edward Young Lee
Producer: Ngoc Le
Writer: Ivan Tsang
Director of Photography: Ray Huang
1st. Assistant Director: Kevin J. Nguyen
2nd Assistant Director: Jan Lin 
1st Assistant Camera : Jason Y. Lee
Editor: Eugene Choi
Gaffer/Stunt Driver: Robert Streeper
Grip: Eugene Choi
DIT: Andy Chang
Sound: Taylor Matsunaga
Production Design: Sharlene Park, Taylor Matsunaga, Ngoc Le, Elaine Zhou
Wardrobe: Elaina Park, Sharlene Park, Taylor Matsunaga, Ngoc Le
Hair/Makeup: April Fiske
Production Assistants: Grace Dang Yellow, YJ Gold, Kane Lieu, Kevin Kim, Elaine Zhou
Food served by: Emma Loekmono
Editor: Kyujin Eugene Choi

| CAST |
Cecilia: Mei Melancon
Louie: Jun Kim
Doctor: Tim McCoy
Coworker: Russell Curry

| EXTRAS |
Julia Kay, Mina Son, Michael Keenan, Kimberly Johns, Marlis Pendleton, George Clarke, Amy Lee, Tinnyse Johnson, Joel Zegna, Jonathen Wallace

| SPECIAL THANKS |
Carl Choi - The Great Company
Ray Lin - The Great Company 
Teresa Antelo - Los Angeles Christian Health Centers
Andrew Oh - Unit 5 Films
Grace Su - Peachies.net
James To - The Great Company
Jean Rheem - Jubilee Project
Lance Heruela

| MUSIC |
Composer: Jesse Chui







27/6/15

Από αγάπη!

φωτο: beastandtheharlot

Αν σιωπάς,
Να σιωπάς από αγάπη.

Αν μιλάς,
Να μιλάς από αγάπη.

Αν διορθώνεις κάποιον,
Να τον διορθώνεις από αγάπη.

Αν συγχωρείς,
Να συγχωρείς από αγάπη.

Στο βάθος της καρδιάς σου,
Να έχεις τη ρίζα της αγάπης.

Από μια τέτοια ρίζα,
Μόνο καλό μπορεί να προέλθει.

Αγάπα το Θεό,
Και κάνε ό,τι θέλεις.

Ιερός Αυγουστίνος




Πηγή: istologio.org

26/6/15

Παρουσία του Αγίου Νεκταρίου: "Ήλθε ένας Ευρωπαίος..."



Την ιστορία που τώρα θα διηγηθώ μου την είπε ένας δάσκαλος του Δημοτικού μας σχολείου.

«Πέρασαν αρκετά χρόνια, χωρίς ν᾿ αποκτήσουμε παιδί μετά τον γάμο μας με την σύζυγό μου Ειρήνη. Επί τέλους μας έδωσε ο Θεός καρπόν τεκνογονίας, τον Άγγελο.

Έτσι τον βαπτίσαμε. Κάποτε μας αρρώστησε. Τον μεταφέραμε στο νοσοκομείο της εταιρείας Τζεκαμίν. Οι γιατροί τον εθεράπευσαν και επιστρέψαμε στο σπίτι μας. Αλλά, μετά από λίγες ημέρες, επανήλθε η ίδια αρρώστεια με άσχημα συμπτώματα.

Εκείνο το βράδυ, μετά το Μικρό Απόδειπνο, εψάλλαμε με την σύζυγό μου το απολυτίκιο του αγίου Νεκταρίου. Κατόπιν «τραβήξαμε» κομποσχοίνι στο όνομά του για τον μικρό μας Άγγελο. Τότε ακούσαμε τον μικρό να κλαίει και να φωνάζει δυνατά.

Τρέξαμε με την γυναίκα μου στο κρεββατάκι του και το ρωτήσαμε τι συμβαίνει. Εκείνο τρομαγμένο και εντυπωσιαμένο μας είπε: «Ήλθε ένας ευρωπαίος.Ήλθε ένας ευρωπαίος». Εμείς καταλάβαμε ότι ο άγιος Νεκτάριος επισκέφθηκε τον Άγγελό μας.

Εκείνη την νύκτα κοιμήθηκε χωρίς να ξυπνήσει. Εμείς σταθήκαμε πάνω από το κεφάλι του να το κυττάζουμε, μήπως ανέβη η θερμοκρασία και αρχίσει να κλαίη. Όμως μέχρι το πρωί κοιμήθηκε ειρηνικά και χωρίς πυρετό.

Το πρωί σηκώθηκε χαρούμενο κι έτρεξε να παίξει με τα άλλα παιδιά.

Ο Άγιος Νεκτάριος με την παρουσία του ευλόγησε και εθεράπευσε το παιδί μας.


Από τα αρχεία του πατρός Δαμασκηνού Γρηγοριάτου



25/6/15

Η Παναγία είναι η μόνη ελπίδα. Δεν υπάρχει άλλη για τους πολλούς απελπισμένους



Η Παναγία είναι η μόνη ελπίδα. Δεν υπάρχει άλλη για τους πολλούς απελπισμένους. Δεν στεκόταν στα δεκανίκια των λόγων των άλλων. Στηριζόταν στον Σταυρό του Υιού της. Ο πόνος την ομόρφαινε πιο πολύ.

Στον κίνδυνο βρήκε τη λύτρωση. Επέλεξε τη σιωπή. Κυνηγήθηκε. Αγάπησε τα δύσκολα. ντεξε στον πόνο. Έπαθε λοιπόν και έμαθε. Κέρδησε και έχει να δώσει. Ό,τι έχει είναι δικό μας. Ο πλούτος ακένωτος, ζωοδόχος πηγή, ζωηφόρος αγάπη, επιτάφιος της απόγνωσης.


Γέροντας Μωϋσής Αγιορείτης

24/6/15

ΓΙΑΤΗ ΜΕ ΑΠΟΣΤΡΕΦΕΣΑΙ ??????

Γιατί αγαπητό μου παιδί;

Γιατί αγαπητό μου παιδί με ξέχασες;
 Γιατί με αποστρέφεσαι;
 Τι σου έχω κάνει;
 Που έφταιξα και δεν μου μιλάς πια;
 Γιατί απομακρύνεσαι από κοντά μου;
Μην ψάχνεις για να βρεις την ευτυχία!
 Γιατί αν πραγματικά ήθελες να είσαι ευτυχισμένος δεν θα έφευγες ποτέ από κοντά μου!
 Θα βάδιζες όλη τη ζωή σου στο πλάι μου!
Κι όταν έπεφτες,
 δεν θα με απέφευγες τρομαγμένος και με μίσος,
 αλλά θα ζητούσες με δάκρυα στα μάτια να σε σηκώσω!
Κι εγώ πολυαγαπημένο μου παιδί πως να σου αρνιόμουν κάτι τέτοιο!
 Ο αληθινός πατέρας ποτέ δεν εγκαταλείπει τα παιδιά του!
 Και σου το έδειξα αμέτρητες φορές!
 Αλλά εσύ δεν ήθελες να με δεις και να με ακούσεις!
Σε κάθε δύσκολη στιγμή σου,
 εγώ στεκόμουν πλάι σου περιμένοντας μία σου κουβέντα να σπεύσω προς βοήθειά σου,
αλλά εσύ αντί να με φωνάξεις, με κατηγορούσες και μου έριχνες την ευθύνη της πτώσης σου!
Άλλες φορές, λες πως μ’ αγαπάς,
 αλλά οι πράξεις σου αποδεικνύουν το ακριβώς αντίθετο!
 Δεν με θέλεις στη ζωή σου και με απομακρύνεις από αυτήν!
 Νομίζεις πως σου ζητάω πολλά και δύσκολα!
Αλλά δεν σκέφτεσαι τι θα κερδίσεις αν τα κάνεις πράξη!
 Άλλωστε όταν αγαπάς κάποιον πραγματικά κάνεις ότι σου ζητήσει δίχως να εξετάσεις αν είναι δύσκολο ή όχι!
Μα, σε παρακαλώ αγαπητό μου παιδί,
 όταν σκέφτεσαι πως σου ζητώ πολλά και δύσκολα σκέψου πως κάποτε ζήτησα από τον Υιό μου να έρθει κοντά σου για να σε βοηθήσει,
 κι Εκείνος ήρθε!
Και κάποιοι Τον είπαν βλάσφημο και Τον εδίωξαν,
 Τον αιχμαλώτισαν,
Τον χτύπησαν,
 Τον βασάνισαν και τελικά Τον σταύρωσαν!
 Κι όλα αυτά για σένα!
 Για πες μου τώρα αγαπητό μου παιδί,
 αν αυτά που ζητάω από εσένα είναι πολλά και δύσκολα!

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΦΕΥΓΟΥΜΕ ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΜΑΣ;;;ΓΙΑΤΙ;;;

17/6/15

 ΠΛΟΥΤΟΣ, ΕΥΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ?????                                                                                       Μια γυναίκα φρόντιζε τον κήπο του σπιτιού της, όταν ξαφνικά βλέπει τρεις γέροντες, φορτωμένους με τις εμπειρίες της ζωής, να την πλησιάζουν στην είσοδο του σπιτιού.
Παρ’ όλο που δεν τους γνώριζε, τους είπε:
Δεν σας γνωρίζω, όμως πρέπει να πεινάτε. Περάστε, αν θέλετε, να φάτε κάτι.
Αυτοί την ρωτάνε:
– Ο άντρας σου είναι στο σπίτι;
– Όχι, δεν είναι εδώ, απάντησε εκείνη.
– Τότε δεν μπορούμε να έρθουμε, της λένε οι γέροντες.
Όταν επιστρέφει ο σύζυγος, η γυναίκα του περιγράφει το περιστατικό.
– Ας έρθουν τώρα που επέστρεψα! ……..
Η γυναίκα βγαίνει έξω να προσκαλέσει ξανά τους γέροντες στο τραπέζι, μιας και ήταν ακόμη εκεί.
– Δεν μπορούμε να έρθουμε όλοι μαζί, της λένε οι τρεις γέροντες.
Η γυναίκα, έκπληκτη, τους ρωτά γιατί !
Ο πρώτος, λοιπόν, από τους τρεις της εξηγεί ξεκινώντας να της συστήνεται:
Είμαι ο Πλούτος, της λέει.
Της συστήνει, μετά, τον δεύτερο που είναι η Ευτυχία.
Και, τέλος, τον τρίτο που είναι η Αγάπη.
Τώρα, της λένε,
 πήγαινε στον άντρα σου και διαλέξτε ποιος από τους τρεις μας θα έρθει  να φαει μαζι σας
                                                                         
    Η γυναίκα επιστρέφει στο σπίτι και διηγείται στον άντρα της αυτά που της είπαν οι γέροντες.
Ο άντρας ενθουσιάζεται και λέει:
-Τι τυχεροί που είμαστε!
 Να έρθει ο Πλούτος!
 Έτσι θα έχουμε όλα όσα επιθυμούμε!
Η σύζυγός του όμως δε συμφωνούσε:
-Και γιατί να μην έχουμε τη χαρά της Ευτυχίας;
Η κόρη τους που άκουγε από μια γωνιά, τότε, τους λέει:
-Δε θα’ταν καλύτερα να καλούσαμε την Αγάπη;
 Το σπίτι μας θα είναι πάντα γεμάτο αγάπη!
-Ας ακούσουμε αυτό που λέει η κόρη μας, λέει ο σύζυγος στη γυναίκα του.
-Πήγαινε έξω και πες στην Αγάπη να περάσει στο σπιτικό μας.
Η γυναίκα βγαίνει έξω και ρωτά:
-Ποιος από εσάς είναι η Αγάπη;
 Ας έρθει να δειπνήσει μαζί μας.
Η Αγάπη τότε ξεκινά να προχωρά προς το σπίτι…
…και οι δύο άλλοι να την ακολουθούν!
Έκπληκτη η γυναίκα,
 ρωτά τον Πλούτο και την Ευτυχία:
-Εγώ κάλεσα μόνο την Αγάπη.
 Γιατί έρχεστε κι εσείς;!;!;
Και απαντούν κι οι τρεις γέροντες μαζί:
– Αν είχες καλέσει τον Πλούτο ή την Ευτυχία,
 οι άλλοι δύο θα έμεναν απ’ έξω. 
Τώρα όμως που κάλεσες την Αγάπη… όπου πάει η Αγάπη, πάμε κι εμείς μαζί της!
Δεν έχει σημασία πού!
 Όπου υπάρχει Αγάπη,
 θα υπάρχει επίσης Πλούτος κι Ευτυχία! ΑΜΉΝ

16/6/15

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ (αφιερωμένο στην Παναγία Μηλεσιώτισσα)

(ανέκδοτη ψαλμώδηση -ως προς το ΑΓΝΗ ΠΑΡΘΕΝΕ-ακολουθεί video) 
-ψάλλει ο Πρωτοψάλτης Άκης Ν. Λιλιόπουλος με τα μικρά ψαλτάκια Νικόλαο και Αθανάσιο Λιλιόπουλο-

Ω, Παναγιά μου, Δέσποινα, γλυκύτατη Παρθένα εις τον αγώνα της ζωής, βοήθα με και εμένα.
Βοήθησε με Παναγιά, γλυκιά μου Παναγία, γιατί η ζωή είναι θάλασσα, μεγάλη τρικυμία..
Και ναυαγός ευρίσκομαι μέσα στη βιοπάλη, στη χάρη σου στηρίζομαι, Παρθένα τη μεγάλη.
Και σαν μητέρα  ευσπλαχνική, ελπίζω να μας σώσεις, και από ορατούς και αόρατους εχθρούς να μας γλιτώσεις.
Στη σκέπη των πτερύγων σου σκέπασε Παναγιά μου, όλου του κόσμου τα παιδιά και ύστερα τα δικά μου.
Και φώτισέ τα, Παναγιά, Χριστό να ακολουθήσουν και στον αγώνα της ζωής με πίστη να βαδίσουν.
Την πίστη, την πραότητα, μην την αμελήσουν, καθώς και την εγκράτεια μην την καταπατήσουν.
Ναι, Παναγιά μου, Δέσποινα, λυπήσου και ευσπλαχνίσου και άφεση αμαρτιών ζήτησε απ’ το Παιδί Σου.
Να συγχωρήσει πταίσματα και τα αμαρτήματά μας, να οδηγήσει στο καλό και εμάς και τα παιδιά μας.

ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΚΑΙ ΚΟΛΑΣΗ



Κάποιος μαθητής ρώτησε τον δάσκαλο του:
«Δάσκαλε, ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στον Παράδεισο και στην Κόλαση;»
Ο δάσκαλος του απάντησε:
«Πολύ μικρή κι ωστόσο, έχει μεγάλες συνέπειες. Έλα να σου δείξω την Κόλαση».
Μπήκαν σε ένα δωμάτιο, όπου μια ομάδα ανθρώπων καθόταν γύρω από μια μεγάλη χύτρα με ρύζι.
Όλοι ήταν πεινασμένοι και απελπισμένοι καθένας είχε από ένα κουτάλι που το κρατούσε από την άκρη με προσοχή κι έφτανε ως τη χύτρα.
Κάθε κουτάλι, όμως, είχε τόσο μακρύ χερούλι, που δεν μπορούσαν να το φέρουν στο στόμα.
Η απελπισία και η ταλαιπωρία ήταν φοβερή.

«Έλα» είπε ο δάσκαλος λίγο μετά. «Τώρα θα σου δείξω τον Παράδεισο».
Μπήκαν σε ένα άλλο δωμάτιο, πανομοιότυπο με το πρώτο υπήρχε η χύτρα του ρυζιού, η ομάδα ανθρώπων, τα ίδια μακριά κουτάλια, όμως εκεί όλοι ήταν ευτυχισμένοι και χορτάτοι.
«Δεν καταλαβαίνω» είπε ο μαθητής. «Γιατί είναι τόσο ευτυχισμένοι εδώ ενώ στο άλλο δωμάτιο είναι τόσο δυστυχισμένοι, τη στιγμή που όλα είναι ίδια;»
«Δεν το κατάλαβες;», χαμογέλασε ο δάσκαλος.
«Καθώς τα κουτάλια έχουν μακριά χερούλια και δεν μπορούν να φέρνουν το φαγητό στο στόμα τους, εδώ έμαθαν όλοι να ταΐζουν ο ένας τον άλλον».



12/6/15

Το Θαύμα της Παναγίας Τσαμπίκας στον Αρχάγγελο Ρόδου



Το παρόν ποίημα εξιστορεί την ακριβή και αληθή παράδοση του θαύματος της Υπεραγίας Δεσποίνης Θεοτόκου, η οποία διεσώθη μέχρι σήμερα από τα αρχαία χρόνια.
Το θαύμα έχει καταγραφεί με τη μορφή ποιήματος από τον ευσεβή προσκυνητή Σάββα Σ. Διμέλη το Μάιο 1955 στον Αρχάγγελο Ρόδου, ώστε με το πέρασμα του χρόνου να μη μεταβληθεί η αλήθεια, οπότε και η αξία του θαύματος να έχει τη δέουσα πίστη στις συνειδήσεις των ευσεβών Χριστιανών.

Το Θαύμα της Παναγίας
Ένας βοσκός εκάθητο στου Αιμαχίου (1) τη βρύση και βλέπει τσάμπα (2) στο βουνό εις ένα κυπαρίσσι.
Ήτο ψηλά στην κορυφήν και ακτινοβολούσε κι εδύκνειεν από μακράν πως άνθρωπον καλούσε.
Η νύχτα όλη πέρασε και ο βοσκός κυττάζει, εάν το φως θα κινηθεί κάποιος θα το βαστάζει.
Παρατηρούσε ο βοσκός με ανυπομονησίαν, αλλά το φως παρέμενε εις θέσιν την ιδίαν.
Η νύκτα όλη πέρασε κι ο ήλιος ανατέλλει κι η τσάμπα τας ακτίνας της, εδώ κι εκεί τας στέλλει.
Ήλθεν η δεύτερη νυκτιά και εις τον ίδιον τόπον, πάλιν εφαίνετο το φως ως φαίνετο και πρώτον.
Περίεργος τότε ο βοσκός λέγει στον εαυτό του, είναι φανός και τον κρατεί άνθρωπος για σκοπό του.
Επέρασε κι αυτή η νύκτα, να κι έρχεται και η τρίτη το .φως πάλιν εφώτιζε σαν τον αποσπερίτη.
Την επιούσαν ο βοσκός οπλίσθει ως αξίζει, εκάλεσε και βοηθούς κι ευθύς αποφασίζει.
Να ανεβούσι στο βουνό να δούσι τι συμβαίνει, ποιος είναι αυτός που ξενυκτά και τον σκοπό που μένει.
Με φόβον αναβαίνουσι και κάμνουν να γυρίσουν, μην είναι άνθρωποι κακοί και τους κακοποιήσουν.
Και πάλιν τ” απεφάσισαν ό,τι κι αν τους τρέξει, να παν στο μέρος της φωτιάς που είχε πρωτοφέξει.
Πηγαίνουσι σιγά – σιγά κι έτοιμοι να κτυπήσουν, αν ήσαν κλέπται κι ήθελαν να τους κακοποιήσουν.
Και παραδόξως βλέπουσι μια ασημένια εικόνα, κι εμπρός της κανδήλι εκρέμετο και ήναπτε ακόμα.
Ήτο εικών της Παναγιάς κι έφυγε που την Κύπρον, έτσι μας διεπίστωσαν εκείνοι που την είδον.
Το θαύμα ηκούσθη πανταχού κι η φήμη εξηπλώθη, και με πολλήν κατάπληξιν στην Κύπρον διεδόθη.
Διότι εχάθη πράγματι απ” ένα Μοναστήρι, μία εικών της Παναγιάς με αργυρούν κανδήλι.
Κι επιτροπήν αποστέλλουσι το εικόνισμα να πάρει, να σπεύσει το ταχύτερον χωρίς να αναβάλει.
Έφυγε η επιτροπή για τον προορισμό της, και ήλθεν στον Αρχάγγελον και λέγει τον σκοπό της.
Ως επληροφορήθημεν ποια ήτο η άφιξη της, αμέσως ετέθη η εικών εις την διάθεσίν της.
Την πήρε η επιτροπή και πήγε στην πατρίδα κι απέκτησαν οι Κύπριοι κάθε χρυσή ελπίδα.
Αλλά μόλις την έβαλαν εις της Μονής το θρόνον, αμέσως πάλιν έφυγε, αφήνει το θρόνον μόνον.
Πάραυτα ξημερώθηκε επάνω στο βουνό μας, και στέλλει τας ακτίνας της πάλιν εις τον βοσκόν μας.
Πάλιν οι φίλοι Κύπριοι έρχονται λυπημένοι και πήρανε στον τόπον των την Κεχαριτωμένη.
Όμως δια να πιστωθούν αν είν” αυτή η εικόνα, το ξύλο λίγο έκαυσαν και σώζεται ακόμα.
Ήλθε και πάλιν η εικών τρίτην φοράν οπίσω, και μένει πλέον διαρκώς ως θα εξιστορήσω.
Το θαύμα ηκούσθη πανταχού και ήλθεν αδελφότης και έκτισεν νάϊδριον κι οντάδες η κοινότης.
Έμειναν οι Καλόγηροι επί πολλούς αιώνας, κι έγινεν κοινόβιον κι έζων κατά μονάς.
Έπειτα πάλιν έκτισαν πιο κάτω εκκλησίαν, να “ρχονται ευκολότερον εις επικοινωνίαν.
Γιατί ήτο πολύ δύσκολον επάνω ν” ανεβαίνουν, να προσκυνούν οι άνθρωποι και πάλι να κατεβαίνουν.
Από την τσάμπα έβγαλε το όνομα Τσαμπίκα κείνοι που το πρωτάκουσαν και μας το διηγηθήκαν. Αυτά έχει η παράδοση εκ παναρχαίων χρόνων κι έφθασε μέχρι ημών, εκείνων απογόνων. Και τώρα λέγω προς υμάς φίλοι, μετ” ευλαβείας μην τυχόν απιστήσετε σ” αυτάς τας αληθείας.
Είν” αδελφοί μου βέβαια, ποσώς μην απιστείτε, ζητείτε μετά πίστεως ότι καλόν ποθείτε.
Ζητείτε ότι θέλετε πάντα με την καρδιάς και η Παναγία θα βοηθεί εις τα αιτήματά σας.
Είν” η μητέρα του Θεού του Ιησού Χριστού μας, η κιβωτός η έμψυχος του Θείου Λυτρωτού μας. Όποιος με πίστιν έρχεται και δισταγμόν δεν κάμνει, ό,τι ζητήσει παρ” αυτής αμέσως το λαμβάνει. Μην απιστείτε αδελφοί, έρχεσθε προσκυνάτε κι αμέσως θα λαμβάνετε εκείνο που ζητάτε.


___________
(1) Ιστορικός Τόπος Αρχαγγέλου
(2)Αιθάλη = καπνιά



Προσευχή

Ω Παναγία Δέσποινα κόρη χαριτωμένη, αρρήτου δόξης έτυχες ω Κεχαριτωμένη.
Των ουρανών οι Στρατηγοί, την χάριν σου θαυμάζουν, σαν ίστασαι στον θρόνον σου και σε εγκωμιάζουν.
Ποια άλλην ηξιώθηκεν Άγγελος να τη φέρει, το Άγιον Ευαγγέλιον με το δεξί του χέρι; Συ μόνον ηξιώθηκες για να γεννήσεις Εκείνον, που ο Γαβριήλ Αρχάγγελος Σου έφερε στον κρίνον. Ποια άλλη ηξιώθηκε Θεόν για να γεννήσει κι εις τας αγνάς αγκάλας της βρέφος να γαλουχήσει; Ποια άλλη ηξιώθηκεν να λύσει την κατάραν, το μέγιστον αμάρτημα που οι πρόγονοι εκάμαν;
Να λύσει το μεσότειχον Θεού και των ανθρώπων, που εβρίσκοντο οι άνθρωποι εις κολασμένον τόπον; Σοι πρέπει κάθε έπαινος και κάθε ευφημία, αφού είσαι μήτηρ του Χριστού γλυκειά μας Παναγία.Όθεν και χάριν έλαβες να γειαίνεις πονεμένουσνα θεραπεύεις ασθενείς και τους απελπισμένους.
Όσοι πτωχοί και ασθενείς και όσοι πονεμένοι, μόνον εις Σε ατενίζουσι την Κεχαριτωμένην.
Σε ικετεύω Δέσποινα να ρίξεις ένα βλέμμα στας Χήρας και στα ορφανά και στα απελπισμένα. Γιατί πολύ υποφέρουσι και δεν έχουν κανέναν να λυπηθεί τους πάσχοντες εκτός από Εσένα.
Λυπήσου Παναγία μου, που μέρα -νύχτα κλαίνε οι χήρες και τα ορφανά και τίποτε δεν λένε. Ημείς πια εσκλυρήνθημεν και τίποτε δεν ακούμε και όσο και αν φωνάζουσι αδίκως πολεμούνε.
Για να μας πείσουν την καρδιά να λυπηθεί λιγάκι, να γειάνωμεν πτωχών καρδιές που τρέχει το φαρμάκι. Εάν Συ, Παναγιά μου παύσεις τον γυιον Σου τον Μονογενή τους πάσχοντας να γειάνει, τότε ποιάν άλλη έχομεν να έχει τόσην χάριν, τας χήρας και τα ορφανά και τους πτωχούς να γειάνει.
Μόνο εσένα έχομεν, ως του Θεού Μητέρα, όπου για ημάς προσεύχεσαι νύκτα και ημέρα.
Όσοι με ελπίδα έρχονται και πίστιν προσκυνούσι, δίδε τους Παναγιά μου εκείνο που ποθούσι.
Περαίνω πια το έργο μου και γράφω το ονομά μου κι η χάρις Σου ας βοηθεί εμέ και τα παιδιά μου.

Πηγή: olastifora.gr

9/6/15

ΛΑΒΩΘΗΚΕ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΑΝΑΣΤΗΘΗΚΕ

Άνθρωπος του Θεού δεν δηλώνεις αλλά φαίνεσαι.
 Έχουμε κουραστεί από τους δήθεν.
 Από αυτούς που αυτοπροβάλλονται έστω και «ταπεινώ τω τρόπω».
 Αυτούς που πίσω από το χαμόγελο κρύβουν ακονισμένα για κατάκριση και «ιερές» μάχες δόντια .
Όλους αυτούς που χρησιμοποιούν την εκκλησία για να διαμορφώσουν ένα προφίλ πνευματικότητας ώστε να εξασφαλίσουν την αίσθηση δύναμης που δεν βρήκαν στο κόσμο.
Στην εκκλησία δεν σώζεται ο ισχυρός,
 ο τέλειος, ο καπάτσος,
 ο καταφερτζής,
 εκείνος που τα κατάφερε, που νίκησε, που εξυψώθηκε,
αλλά εκείνος που ταπεινώθηκε,
 που πόνεσε,
 που δυσκολεύτηκε, που ταλαιπωρήθηκε,
 λαβώθηκε και στην αγάπη αναστήθηκε.
Η εκκλησία ανήκει στους ταπεινούς αυτού του κόσμου,
 σε αυτούς που ζουν στα αζήτητα της εξουσίας και της δύναμης.
 Των υπαρξιακά λαβωμένων, ψυχικά κουρελιασμένων,
 εκείνων που έγλειψαν τα πατώματα της προσωπικής τους μοναξιάς και οδύνης και αισθάνθηκαν την ολική απογύμνωση της υπάρξεως τους.
Κουραστήκαμε και πολλές φορές λυγίσαμε,
 κλάψαμε και πενθήσαμε για μια παραχάραξη και παραμόρφωση του εκκλησιαστικού ήθους και της χριστιανικής κατανόησης,
 που κρατά το περικάλυμμα της παραδόσεως και χάνει με υπαρξιακά εκκωφαντικό ήχο την ουσία της χριστιανικής ζωής.
Για όλους εκείνους που βαπτίζουν αρετές τα πάθη και τις κακίες τους.
 Αυτούς που ζουν την κατά Χριστώ ζωή με σκοπό και στόχο,
 δίχως αγάπη,
 έρωτα και ελευθερία.
Που περιμένουν πάντα κάτι να πάρουν,
 που αισθάνονται ότι κάποιος πάντα τους χρωστά.
Δεν είναι χριστιανικά στήθη αυτά που μετρούν τι δίνουν και τι παίρνουν,
 μα εκείνα που αγαπούν δίχως να περιμένουν.
Δεν είναι χριστιανή ψυχή εκείνη που νιώθει αυτοδικαιωμένη και ναρκισσιστικά ολοκληρωμένη στην ζάλη της αρετής και της θρησκευτικής δικαίωσης της.
 Ο χριστιανός δεν είναι δικαιωμένος, αλλά αγαπητικά σωσμένος.
 Η σωτηρία του, είναι καρπός αγάπης, και όχι κατορθωμάτων.
 Αίσθηση και εμπειρία ότι κάποιος με αγαπάει πολύ κι ας έχω τα χάλια μου,
 κι ας είμαι αδύναμος και ας μην έχω τίποτε να καυχηθώ πέρα της αγάπης του Θεού.
Ο παράδεισος δεν είναι κατάκτηση αλλά δωρεά.
 Είναι καρπός σχέσης και όχι κατάκτηση ισχυρών και υψηλών θρησκευτικών επιδόσεων.
Δεν σώζομαι επειδή κάτι σπουδαίο έκανα,
 αλλά επειδή κάποιον αγάπησα και με αγάπησε.
Όσο και αν το δηλώσεις άνθρωπος του Θεού,
 δεν θα γίνεις, εάν η χαρά και η ειρήνη δεν κατακλείσουν την ύπαρξη σου.
 Ας κάνουμε όσες νηστείες θέλουμε,
 αγρυπνίες και προσευχές,
 ας έχουμε Γέροντα τον πιο γνωστό πνευματικό της ορθοδοξίας,
 ας βγάλουμε όσες φωτογραφίες θέλουμε με στάρετς και οσίους,
 η χάρις δεν θα έρθει εάν δεν σταματήσουμε να την ζητούμε με την εσωτερική αδιάγνωστη πολλές φορές σκοπιμότητα,
 να κτίσουμε την εικόνα μας, το αυτοειδωλό μας, το εγωιστικό θρησκευτικό προφίλ μας.
 Για να αισθανθούμε ότι κάτι καταφέραμε και κάποιοι είμαστε.
Η χάρις δεν εκβιάζεται,
 ούτε εξαγοράζεται,
 δωρίζεται και εκχέεται αγαπητικά στους ταπεινούς,
 αφανοίς,
 πληγωμένους και αγαπητικά στραμμένους προς τον Θεό.
Εκείνους που απογυμνώθηκαν και ξαρματώθηκαν από όλες τις αυταπάτες του κόσμου,
 όλες τις δυνάμεις και εξουσίες,
 από όλα τα είδωλα ακόμη και το ίδιου τους του εαυτού.Αμήν

5/6/15

Ένα μωρό που αναστήθηκε! Θαύμα της Παναγίας!


Μια Ιουδαία γυναίκα ήταν έγκυος αλλά είχε τόσους πολλούς πόνους και οδύνες που δεν μπορούσε να γεννήσει, όπως συμβαίνει και σε πολλές άλλες γυναίκες.
Όσους τρόπους και ιατρικά κι αν δοκίμασαν, δεν κατάφεραν να της βγάλουν το βρέφος… κι έτσι από ώρα σε ώρα περίμεναν και την ίδια την ταλαίπωρη να ξεψυχήσει.
Τότε, μια Χριστιανή που έτυχε να είναι εκεί της είπε:

– Αν θέλεις να ελευθερωθείς, επικαλέσου την Υπεραγία Θεοτόκο, εκτός απ’ αυτήν άλλη βοήθεια δεν θα βρεις.
Και η ασθενής, με δάκρυα στα μάτια και με όση φωνή της είχε απομείνει από τους πολλούς και αφόρητους πόνους, είπε ταπεινά:
– Ευλογημένη Μαρία Αειπάρθενε, νιώθω πως είμαι ανάξια να σε επικαλεστώ η παμβέβηλος, αφού προέρχομαι από το έθνος εκείνο που φόνευσε τον Υιό σου… Όμως, επειδή έχω ακούσει ότι η ευσπλαχνία σου και το έλεος δίνεται καθημερινά δωρεάν στους ανθρώπους, γι’ αυτό κι εγώ τώρα σε παρακαλώ και σε ικετεύω, λύτρωσέ με από αυτόν τον κίνδυνο και σου υπόσχομαι ότι και εγώ και το βρέφος που θα γεννήσω θα λάβουμε ευθύς το άγιο Βάφτισμα!
Μετά από αυτά τα λόγια, το πρώτο θαύμα γίνεται και η γυναίκα γεννάει ένα αρσενικό παιδί! Μόλις συνήλθε και σηκώθηκε από το κρεβάτι η γυναίκα, εκπλήρωσε με χαρά και το τάμα της λαμβάνοντας το άγιο Βάπτισμα μαζί με το παιδί της.
Ο άντρας της έλειπε σε ένα χωριό και επιστρέφοντας έμαθε τα γεγονότα. Θύμωσε όμως τόσο πολύ που έφτασε στο σημείο να φονεύσει το ίδιο του το παιδί!
Μαζεύτηκαν οι γείτονες και βλέποντας την σύγχυση και το κακό που έγινε, θέλησαν να πιάσουν τον Εβραίο για να δικαστεί, όμως, εκείνος έτρεξε να τους ξεφύγει. Εκείνοι τον κυνήγησαν και ο Εβραίος, κουρασμένος και μη έχοντας που αλλού να κρυφτεί, μπαίνει μέσα σε έναν Ναό που είδε στον δρόμο του. Βρήκε ένα μέρος μέσα και κρύφτηκε καλά για να μην τον βρουν.
Έτσι όμως όπως στεκόταν έντρομος, βλέπει απέναντί του μια εικόνα της Παναγίας και τότε, ήρθε σε καρδιακή κατάνυξη! Συνειδητοποίησε το τραγικό λάθος που έκανε και είπε στην Παναγία:
– Ω Δέσποινα, πόση είναι η Ευσπλαχνία σου, ώστε τώρα να σκεπάζεις και να διαφυλάττεις εδώ ένα βρωμερό σκυλί και ασεβέστατο, που θανάτωσε τον Υιό σου. Τώρα, στέκομαι μέσα στον Οίκο σου και δεν ανοίγει η γη να με καταπιεί… Αφού όμως είναι τόση μεγάλη η καλοσύνη σου, σε παρακαλώ, ελέησε και μένα, όπως ελέησε ο Πανοικτίρμων Υιός σου τον διώκτη Παύλο, και συγχώρησε τις ανομίες μου! Πιστεύω ότι αφράστως γέννησες τον Ιησού, χωρίς να βλαπτεί καθόλου η Παρθενία σου. Τον Υιό σου ομολογώ Θεό και άνθρωπο, Του οποίου το έλεος είναι άπειρο και αμέτρητο!
Μόλις είπε αυτά τα λόγια με δάκρυα στα μάτια, έφτασαν και οι Χριστιανοί και αμέσως τον έδεσαν.
Εκείνος όμως τους είπε:
– Σας παρακαλώ, για χάρη του Κυρίου, οδηγήστε με πρώτα σε κάποιον ιερέα να λάβω το Άγιο Βάπτισμα… Μάρτυς μου ο Θεός, δεν σας το ζητάω από φόβο του θανάτου ή από δειλία. Αφού βαπτιστώ, τότε δώστε μου και τον θάνατο που αξίζω…
Εκείνοι σεβάστηκαν την επιθυμία του αυτή και εκπλήρωσαν τα λόγια του. Μόλις βαπτίστηκε, τον παρέδωσαν στη δικαιοσύνη, όπου και τον φυλάκισαν για να θανατωθεί την επόμενη μέρα.
Η γυναίκα του, θρηνούσε για τον θάνατο του παιδιού της, κλαίγοντας απαρηγόρητα. Ενώ όμως κρατούσε στα γόνατά της το νεκρό παιδί της και χτυπιόταν, ένα δεύτερο θαύμα συμβαίνει! Βλέπει το παιδί της να ανασταίνεται!
Αφού άκουσε ότι ο άντρας της βαπτίστηκε και πρόκειται τώρα να τον θανατώσουν για το φονικό που έκανε, πήρε όλο χαρά το παιδί και έτρεξε να το δείξει στους δικαστές.
Μόλις το είδαν, όλοι δόξασαν τον Θεό! Έπειτα, ελευθέρωσαν και τον φονιά, ο οποίος συγκινημένος ήρθε εκεί και ερεύνησε το σημείο στον λαιμό του παιδιού όπου και του έδωσε την μαχαιριά. Τώρα μόνο μια κλειστή πληγή φαινόταν για να διακηρύττει το θαύμα που έγινε!
Αλλά δεν τελείωσε εδώ την ευεργεσία της η πλουσιόδωρη Άνασσα! Ακολούθησε και άλλο θαύμα στα προηγούμενα θαύματα.
Δόθηκε χάρις στο βρέφος, το οποίο έναρθρα και καθαρά μίλησε μεγαλοφώνως σαν να ήταν είκοσι χρονών, λέγοντας τα εξής λόγια:
– Η Μητέρα της Ελεημοσύνης και πάσης Παρακλήσεως, αυτή που έμεινε μετά την γέννηση του Ιησού Παρθένος, η Θεοτόκος Μαρία, Αυτή με ανέστησε για την πίστη των γεννητόρων μου και προς έλεγχο των ασεβών Ιουδαίων, που αρνούνται την του Θεού ενανθρώπηση!
Ακούγοντας αυτά τα λόγια οι παρευρισκόμενοι, δάκρυσαν από χαρά, δοξάζοντας τον Κύριο και την Δέσποινα Παναγία Μητέρα Του!
Ο πατέρας αυτού του παιδιού δούλεψε για την Υπεραγία Θεοτόκο, περνώντας όλη του την μετέπειτα ζωή γράφοντας διάφορους λόγους κατά των Ιουδαίων, εις εγκώμιον της Παναγίας, ώστε πολλοί εξαιτίας του πίστεψαν!
Όσο για το βρέφος εκείνο, μεγάλωσε και έγινε ενάρετος άνθρωπος! Παρέδωσε την ψυχή του, όπως και οι γονείς του, θεαρέστως και μετέβηκαν όλοι τους στο Ουράνιο Βασίλειο!
Εκεί, ας ευχηθούμε και όλοι μας να καταφέρουμε να βρεθούμε, ώστε να γνωρίσουμε την αιώνια χαρά που ετοίμασε ο Κύριος γι’ αυτούς που Τον αγάπησαν!


ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ


ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΜΑΣ

Μέσα στην κοινωνία αυτή των αφιερωμένων ψυχών είναι αδιανόητη οποιαδήποτε κίνηση και εργασία χωρίς ευλογία.
Ακόμα και το φαγητό.
Όσοι επισκέπτονται κοινόβια μοναχών είναι μάρτυρες αυτής της τάξης και πολιτείας των μοναχών. Και μένουν κατάπληκτοι από το θαυμαστό τρόπο της ζωής τους.
 Και όταν φεύγουν, φεύγουν γεμάτοι θαυμασμό και κατάπληξη.
 Και προβληματισμένοι για τη δική τους ζωή.
Την άτακτη ζωή.
 Που, ό,τι κι αν κάνουν στη ζωή τους, το κάνουν χωρίς ευλογία.
 Χωρίς τη χάρη του Κυρίου, γεγονός στο οποίο οφείλονται πολλές αταξίες και αποτυχίες.
 Οι περισσότερες.
 Γιατί όχι και όλες;
  Παρέχεται ενίσχυση.
Ο πιστός μόνος του νιώθει αδύναμος για το καθετί που επιχειρεί να κάνει στη ζωή του.
 Για κάθε καλό.
 Έτσι αποζητά την πνευματική ενίσχυση.
 Την ευλογία του Κυρίου.
 Κι αυτή την ευλογία σπεύδει και την παίρνει από το χέρι του ιερέα.
 Έτσι ο πιστός, οπλισμένος με την ευλογία του Κυρίου, επιχειρεί την οποιαδήποτε εργασία και αποστολή.
 Αν είναι μαθητής, στα γράμματα.
 Αν είναι δάσκαλος ή καθηγητής, στη διδασκαλία.
 Αν είναι τεχνίτης, στην τέχνη του.
 Αν είναι επαγγελματίας, στο επάγγελμά του.
 Αν είναι επιχειρηματίας, στην επιχείρησή του.
 Αν είναι ιατρός, στην ιατρική του διακονία.
 Αν είναι υπάλληλος, στην υπηρεσία του.
 Αν είναι δικαστής, στην εκδίκαση των ποικίλων υποθέσεων.
 Αν είναι προϊστάμενος, στη διοίκηση του υπαλληλικού του προσωπικού.
 Αν είναι αξιωματικός, στη σωστή και άριστη διοίκηση και εκπαίδευση του στρατού.
 Αν είναι άρχοντας πολιτικός, στη δίκαιη διακυβέρνηση της χώρας του.
 Με την ευλογία του Κυρίου, που παίρνει ο πιστός, επιτελεί την εργασία του με κέφι και όρεξη.
 Με δύναμη και παλμό.
 Με χαρά και με χαμόγελο.
 Και πάντοτε για το καλό το δικό του, το καλό του συνανθρώπου του.
 Και για τη δόξα του Θεού.
Εξάλλου με την ευλογία του Κυρίου, που παίρνει ο χριστιανός από το χέρι του ιερέα, ενισχύεται και στον πνευματικό του αγώνα.
 Στον πνευματικό του καταρτισμό.
 Κανείς δεν είναι τέλειος.
 Κι όμως ο κάθε πιστός θέλει να γίνει τέλειος.
 Γιατί το θέλει ο Κύριος. Στ΄αυτιά του ηχεί πάντοτε η προσταγή του Κυρίου: «έσεσθε ουν υμείς τέλειοι»
. Κι όσο η προσταγή αυτή ηχεί πιο έντονα στ’ αυτιά της ψυχής του, τόσο και πιο πολύ ο χριστιανός αγωνίζεται να γίνει τέλειος.
 Δύσκολη η ηθική τελειότητα.
 Αλλά κατορθωτή.
 Και γίνεται περισσότερο κατορθωτή με την ευλογία του Κυρίου.
 Έτσι ξεκινά ο χριστιανός από το σπίτι του, σαν ξημερώσει η καινούρια μέρα.
 Με την ευλογία του Κυρίου.
 Για την εργασία του και για την ψυχή του.
 Θωρακίζεται πνευματικά.
Στη διάρκεια της ημέρας ο χριστιανός αντιμετωπίζει πολλούς πειρασμούς.
 Ποικίλους πειρασμούς.
 Ο Αντικείμενος, ο διάβολος, σφυροκοπεί με όλα τα πεπυρωμένα βέλη του τον πιστό.
 Με πολλά βέλη.
Με τους λογισμούς
. Με το φθόνο.
 Με τη ζήλεια.
 Με την υπερηφάνεια.
Με την αδικία.
 Με την κλοπή.
 Με την οκνηρία.
 Με τη ραθυμία
. Με άπρεπα και ψυχοφθόρα θεάματα και ακούσματα. Και άλλα πολλά. Πολλά και απίθανα.
Ο χριστιανός βάλλεται από τον Αντικείμενο κάθε στιγμή.
 Ακατάπαυστα.
 Στ’ αυτιά του ηχεί συχνά ο ψίθυρός του, για να τον παρασύρει σε κάποια, οποιαδήποτε αμαρτία και να χωρισθεί έτσι από το Θεό.
 Η ευλογία όμως του Κυρίου, που παρέχεται με τον ιερέα του Κυρίου, θωρακίζει πνευματικά τον χριστιανό.
 Έτσι όλα τα βέλη του διαβόλου, όσο καυτά κι αν είναι, πέφτουν πάνω στην ψυχή του χριστιανού και εξοστρακίζονται.
 Και ο χριστιανός μένει αλώβητος, ακέραιος. Και έτσι προχωρεί στην πορεία της ζωής του.
 Ακέραιος πνευματικά.
 Ασφαλίζεται πνευματικά.
Ο πιστός δεν ζητά από τον ιερέα μόνο την ευλογία του Κυρίου.
 Μαζί ζητά και τις συμβουλές του.
Συμβουλές για την εργασία του.
 Συμβουλές για τους κινδύνους, που μπορεί να αντιμετωπίσει σ’ αυτή την ορισμένη εργασία.
 Έτσι ο πιστός, με την ευλογία του Κυρίου και με τις πατρικές συμβουλές του ευλογούντος ιερέα, ασφαλίζεται από ηθικούς κινδύνους.
 Κι αυτό γιατί ενεργεί στην εργασία του σύμφωνα με τις συμβουλές που πήρε και που είναι πάντα σύμφωνες με το θέλημα του Θεού.
 Είπαμε πιο πάνω πως ο πιστός χριστιανός δεν κάνει τίποτε χωρίς ευλογία.
 Δεν πρέπει να κάνει. Είναι, συνεπώς, ολοφάνερο, πως δεν θα διαπράξει ποτέ την αμαρτία, αφού προς τούτο δεν έχει ευλογία.
 Και δεν θα έχει ποτέ μια τέτοια ευλογία.
 Ασφαλίζεται, λοιπόν, ο πιστός με την ευλογία του Κυρίου και με τις πατρικές νουθεσίες. Ασφαλίζεται από κάθε ηθικό κίνδυνο.
 Από κάθε ηθικό παράπτωμα.
 Από κάθε ηθική πτώση.
 Και μένει πάντα στο δρόμο του Θεού.
 Μένει σταθερός και αποφασιστικός ως το τέλος της ζωής του εδώ στη γη.
Αδελφή ψυχή,
Στην πορεία της ζωής σου είναι πάντοτε απαραίτητη η ευλογία του Κυρίου, η οποία παρέχεται με τους ιερείς, με τους πνευματικούς πατέρες.
 Με τη χάρη που παρέχει στην ψυχή σου η ευλογία αυτή,
 θα νιώθεις δυνατός, αποφασιστικός και πνευματικά θωρακισμένος και ασφαλισμένος.
 Έτσι, λοιπόν, προχώρα στη ζωή σου.
 Με την ευλογία του Κυρίου. Αυτό είναι και το μήνυμα της ΖΩΗΣ