Καλώς ήρθατε στην Παναγία Μηλεσιώτισσα που φιλοξενείται στον Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου στο Μήλεσι Αττικής

28/6/14

Κεφαλλονιά: Στις ρίζες της μηλιάς βρήκαν εικόνα την Αγίας Ειρήνης της Χρυσοβαλάντω! (ΦΩΤΟ & ΒΙΝΤΕΟ)

από το site: ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟ ΒΗΜΑ

Βίντεο – εικόνες - Ρεπορτάζ: Γιάννης Παπαδάτος -Επιμέλεια: Γιώργος Χαλαβαζής
Η μηλιά… «μίλησε» και υπέδειξε το μυστικό που έκρυβε για χρόνια στις ρίζες της! Μια πραγματικά πολύ όμορφη ιστορία, αποκαλύφθηκε πριν μερικές μέρες έξω από την εκκλησία των Βαλσαμάτων (Παμμεγίστων Ταξιαρχών).
«Σε προγραμματισμένη δενδροφύτευση, ανεβρέθη με θαυμάσιο τρόπο η ιερή εικόνα της αγίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντω» μας λέει ο ιερέας της εκκλησίας πατήρ Ξενοφώντας Ζαρκάδας και συνεχίζει: «Διαπιστώθηκε από την ομάδα της δεντροφύτευσης ένα μικρό κλαδάκι μηλιάς να εξέχει, που αποφασίστηκε να μεταφυτευτεί. Στις ρίζες της διαπιστώθηκε ένα δέμα που μέσα ήταν τυλιγμένη προσεκτικά η εικόνα της Αγίας Ειρήνης».
Ο πατήρ Ξενοφώντας συνεχίζοντας την θαυμάσια ιστορία ανεύρεσης της εικόνας δηλώνει: «Η εικόνα δεν είναι παλαιά, αλλά ανάγεται στο 2ο μισό του προηγούμενου αιώνα. Προφανώς είναι από γυναικείο χέρι φιλοτεχνημένη, είναι μοναδικής ομορφιάς και αναγράφει η Αγία Χρυσοβαλάντω».
Την Παρασκευή 20 Ιουνίου η εκκλησία των Βαλσαμάτων (Παμμεγίστων Ταξιαρχών), τέλεσε την πρώτη παράκληση στην χάρη της Οσίας Ειρήνης, καθηγουμένης της Ιεράς Μονής Παμμεγίστων Ταξιαρχών Κωνσταντινουπόλεως (Μονή Χρυσοβαλάντου).
«Ο κόσμος της περιοχής, "αγκάλιασε" τη θαυμαστή εύρεση της εικόνας, η οποία ευλογεί και αγιάζει τον ευλογημένο τόπο των Ομαλών» μας λέει ο ιερέας της εκκλησίας, ενώ ο επίτροπος της εκκλησίας Δημήτρης Καλογηράς αναφέρει, όπως θα δείτε στο πολύ ενδιαφέρον βίντεο του Γιάννη Παπαδάτου που ακολουθεί, για το προφητικό όνειρο που είδε πριν μερικές μέρες.
Πολλά σενάρια έχουν ειπωθεί για το πώς βρέθηκε η εικόνα εκεί. Από τα επικρατέστερα είναι ότι στο παρελθόν υπήρχε μεγάλη διάθεση για προσκύνηση από τα Ομαλά στην Λυκόβρυση Αττικής όπου βρίσκεται η Ιερά Μονή Χρυσοβαλάντου. Ίσως κάποιος πήρε την εικόνα από εκεί την μετέφερε στην Κεφαλονιά και για κάποιο προσωπικό του λόγο την έθαψε στο σημείο που ανεβρέθη.
Κατά δήλωση του ιερέα, "είναι παντελώς αδιάφορο η χρονολόγηση της εικόνας και τα σενάρια που την περιβάλλουν. Αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι το θαυμαστό γεγονός ότι η εικόνα θέλησε να φανερωθεί με την αγαπημένη μηλιά της Αγίας!".
Η εικόνα της Αγίας Χρυσοβαλάντω και η μηλιά αγιάζει με την χάρη της τον ιερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών στα Βαλσαμάτα…




Η μικρή μηλιά που κάτω απο τις ρίζες της βρέθηκε η εικόνα της Αγίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντω














22/6/14

ΓΙΑΤΙ ΨΥΧΗ ΜΟΥ??? ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ

Γιατί, ψυχή μου αγαπημένη,
 λησμονούμε την δόξα και την ευδαιμονία των επουρανίων στεφάνων,
 με τους οποίους ο Χριστός, ο Βασιλεύς των πάντων, υπόσχεται να στεφανώσει όσους με ανδρεία ανθίστανται στους ασώματους εχθρούς ;
Γιατί δεν αφιερώνουμε τον νου μας σε εκείνον τον θείο σκοπό,
 για τον οποίο μας δημιούργησε ο Θεός κατ’ εικόνα Του,
 αλλά σαν τα άλογα ζώα ξοδεύουμε ολόκληρη τη ζωή μας ικανοποιώντας την γαστέρα μας ;
Γιατί ψυχή μου,
 αφού είμαστε πλασμένοι για να κληρονομήσουμε τα επουράνια αγαθά,
 μένουμε απερίσκεπτα στα επίγεια ;
 Εικόνα Θεού είμαστε,
 και επομένως πρέπει να επιδιώκουμε να αναχθούμε στο αρχέτυπο αγαθό.
 Να ξέρεις όμως ότι, τότε συμπεριφέρεσαι σύμφωνα με το Αρχέτυπό σου,
 με το οποίο πρέπει να ομοιωθείς πραγματικά,
όταν επιμελώς και ως την τελευταία σου πνοή βαδίζεις στην ζωή σου σύμφωνα με τις θείες εντολές Του,
 καθώς επίσης και όταν απαρνηθείς εντελώς τις εμπαθείς επιθυμίες της σάρκας και ξεριζώσεις από την καρδιά σου το ψέμα,
 τον δόλο
 και τον φθόνο.
Ας αγαπήσουμε λοιπόν στο καθετί την αλήθεια,
 την δικαιοσύνη,
 την ακακία και τον αγιοπρεπή βίο.
 Διαφορετικά,
 ας μην ονομάζει κανείς τον εαυτό του εικόνα του Θεού,
 εφόσον δεν έχει αποκτήσει το κάλλος του Αρχετύπου.
Διώξε λοιπόν από την καρδιά σου κάθε κενή σκέψη,
για να σταθείς με θάρρος, οπλισμένη με εκείνα τα θεία όπλα,
 με τα οποία σε οπλίζει ο απόστολος Παύλος, ενθαρρύνοντάς σε στον αγώνα με τους αόρατους εχθρούς.
 Λάβε αντί για πανοπλία την αλάνθαστη πίστη,
 αντί για ασπίδα την ελπίδα,
 αντί για κράνος την ατελείωτη αγάπη προς τον Θεό,
 αντί για ξίφος τον λόγο Του,
 τον οποίο προσφέρουν σε εσένα τα ουράνια θεόπνευστα βιβλία,
 που είναι γραμμένα με το πυρ του αγίου πνεύματος, του Παρακλήτου.
  Πρόσθεσε σε αυτά την αγνή και αδιάλειπτη προσευχή,
 καθώς και το χαλινάρι στην μαινόμενη σάρκα που είναι η λιτή τροφή.
  Να ξέρεις ότι ο Θεός αγαπά την αγνή προσευχή, που πάντοτε εισακούεται.
 Είναι εκείνη που ανάβει στην καρδιά την ιερή κατάνυξη χάρη στο καταλυτικό για τα πάθη κάρβουνο της ταπεινοφροσύνης.
Ο νους ανεβάζει κατευθείαν αυτήν την προσευχή στην ουράνια πύλη.
 Και όταν την ανεβάσει εκεί, την αποθέτει μπροστά στους ουρανίους θρόνους.
  Η καρδιά μοιάζει, ψυχή μου, με εύηχη κιθάρα,
ο νους με επιδέξιο καλλιτέχνη μουσικών ασμάτων,
 η γλώσσα με την πένα που χτυπάει τις χορδές και τα εύηχα χείλη με τις ίδιες τις χορδές.
Και εσύ
, ικετεύοντας τον φοβερό Κριτή,
 αν θέλεις να προσφέρεις στον Βασιλέα ευάρεστη ψαλμωδία και με αυτήν να Τον ευχαριστήσεις, πρόσεχε να ταιριάζουν όλα αυτά μεταξύ τους.
  Γι’ αυτό, η γλώσσα και τα χείλη πρέπει να ψάλλουν αρμονικά πάντοτε θεϊκούς ψαλμούς στον Βασιλέα των όλων.
 Και η καρδιά να συμπράττει, παλλόμενη και φλεγόμενη ολόκληρη από την θεία φλόγα, οι δε οφθαλμοί με διαυγείς ποταμούς δακρύων να καθαρίζουν από το μίασμα την γήινη φύση σου,
 ενώ ο νους που μεταφέρεται στον ουρανό,
 αφού περάσει όλα τα άστρα,
 να προσπέσει στα πόδια του Βασιλέως των πάντων.
  Έτσι, ψυχή μου, θα φανείς ωραία και ευπρόσδεκτη θυσία στον Βασιλέα των πάντων.
Να μισήσεις  την απληστία, η οποία είναι αιτία της καταστροφής της ψυχής.
  Να αγαπήσεις την απέριττη ενδυμασία, την λιτή τροφή και την ιερή αγρυπνία, την μητέρα της σωφροσύνης.
  Αγρυπνία εννοώ εκείνη, με την οποία η ψυχή φωτίζεται από την μελέτη βιβλίων και ευφραίνεται πολύ με την αγία προσευχή.
 Να συγκρατείς με γερό χαλινάρι την θρασεία γλώσσα,
 επιβάλλοντάς της μέτρο και στην ομιλία και στην σιωπή,
 έτσι ώστε να λες μόνο αυτό που εξυπηρετεί την δόξα του Θεού και δίνει πνευματική χάρη στους ακροατές.
  Πάνω από όλα αυτά όμως, να αγαπήσεις την σιωπή και να φοβάσαι την αμαρτωλή άβυσσο, προς την οποία σε τραβά η αχαλίνωτη γλώσσα σου.
  Να ασκείσαι συνεχώς στην ανάγνωση των θεοπνεύστων βιβλίων, για να αυξάνει πάντοτε μέσα σου η θεία αγάπη,
 την οποία θα αντλείς, ψυχή μου,
 άφθονα, αν κρατήσεις στην σκέψη σου τις ιερές διδασκαλίες τους και αν εκτελείς πάντοτε με κάθε επιμέλεια πράξεις προς δόξαν του Υψίστου και όχι προς δόξαν των επιγείων.Αμην




13/6/14

ΘΑ ΣΕ ΑΦΗΣΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ,,,ΓΙΑ ΝΑ ΑΡΧΙΣΕΙΣ ΝΑ ΤΟΝ ΠΟΘΕΙΣ






Μην ψάξεις φίλε μου να βρεις τον Θεό ψηλά στον ουρανό σαν επιστήμονας. Γιατί η γη είναι στρογγυλή, και γύρω της ο ουρανός.
Μην ψάξεις τον Θεό στο φως του ήλιου, ούτε στο καύμα των ηλιακών εκλάμψεων. Γιατί το φως του είναι ασύγκριτο, και η φλόγα της αγάπης του απροσμέτρητη.
Ούτε στις αμμοθύελες του Άρη θα τον βρεις, γιατί ο γνόφος του είναι πυκνότερος.
Να μην τον ψάξεις ούτε στη μεγαλοσύνη του γιγάντιου Δία, ούτε στη βίαιη ορμή των καταιγίδων του. Γιατί Εκείνος είναι Μέγας, κι ο Δίας ένας κόκκος, και κόκκος κόκκου άμμου.
Δεν θα τον βρεις ούτε στα παγωμένα τα βουνά του Γανυμίδη, γιατί η δικαιοσύνη του είναι λευκότερη από το χιόνι.
Ούτε στα δαχτυλίδια του Κρόνου θα τον βρεις, γιατί το δαχτυλίδι που Εκείνος δίνει είναι πολυτιμότερο απ’ όλους τους πλανήτες.
Μην τον ζητήσεις καν στον Πλούτωνα τον μακρινό, γιατί είναι όλοι οι πλανήτες, «βόλοι» μέσα στα χέρια του, κι Αυτός τόσο κοντά!
Μα ούτε στου Μαγγελάνου τα νέφη, ούτε στης Ανδρομέδας την αμέτρητη άμμο άστρων θα τον ανακαλύψεις, και ούτε καν στο σύμπαν όλο. Γιατί σ’ ολόκληρο το σύμπαν δεν χωράει, μάλλον αυτό χωρείται απ’ Αυτόν.
Αναζήτησέ τον σαν παιδί, πιο χαμηλά. Εδώ στη μικρή τη γη μας. Ψάξε τον στην ομορφιά ενός μικρού κι ασήμαντου λουλουδιού, κι ας μην τον βρεις ούτε κι εκεί.
Αναζήτησέ τον στο χαριτωμένο παιχνίδισμα μιας γάτας, και στο πιστό βλέμμα του σκύλου σου, κι ας μην τον συναντήσεις.
Προσπάθησε να τον διακρίνεις στα μάτια του ζητιάνου που χτυπάει την πόρτα σου, και δώσε την ελεημοσύνη σου, σαν να τη δίνεις σε Αυτόν, και ας μην τον αναγνωρίσεις.
Σκύψε στα δάκρυα του ορφανού και της χήρας, και πες ότι είναι δάκρυα δικά Του, και ρίξε λίγο βάλσαμο στον πόνο τους, κι ας μην μπορέσεις να Τον εννοήσεις.
Ψάχνε τον πάντα, και παντού, και κάνε το καλό με αγάπη σ’ όλους, σαν να το κάνεις σε Αυτόν, και ψάχνε πίσω από κάθε τι, και μέσα σ’ όλα να τον συναντήσεις. Κι ας μην τον αντικρίσεις.
Και τότε, δεν θα χρειαστεί να τον ανακαλύψεις, (γιατί ποτέ δεν θα μπορέσεις). Θα έρθει Εκείνος να σε βρει, γιατί σε βλέπει, και σ’ αγαπά, και σε γνωρίζει. ΚΑΙ ΘΑ Σ’ ΑΦΗΣΕΙ ΛΙΓΟ ΝΑ ΤΟΝ ΝΙΩΣΕΙΣ. Και θα ξανακρυφτεί από σένα.
Τότε θ’ αρχίσεις ΝΑ ΤΟΝ ΠΟΘΕΙΣ, όπως το ελάφι τα νερά, όπως η νύμφη τον νυμφίο, όπως ο εραστής την ερωμένη του, όπως το νεογέννητο το μητρικό το γάλα. Κι Εκείνος θα κρύβεται από σένα, και θα γελάει με το κλάμα σου χαρούμενος, όπως γελάει η μητέρα ευτυχισμένη με το κλάμα του μωρού της, όταν το βλέπει να τη θέλει τόσο πολύ, μέχρι δακρύων, κι όπως γελάει ο εραστής, που κρύβεται από την ερωμένη του στο πρώτο ραντεβού, και χαίρεται όταν εκείνη τον αναζητάει με πόθο.
Θα σε αφήνει να πέσεις από την κούνια σου, προσέχοντας μη χτυπηθείς ανεπανόρθωτα, για να γνωρίσεις την αδυναμία σου.
Όταν θα λες: «περπάτησα!» Θα σε αφήνει να σκοντάφτεις, για να ζητάς το χέρι του στα πρώτα βήματά σου.
Θα σε παρατηρεί στις δύσκολες στιγμές της εφηβείας σου, θα σε παιδαγωγεί και θα σε συμβουλεύει μυστικά, σκληρά η τρυφερά.
Κι όταν ανδρώνεσαι, θα σε διδάσκει την τέχνη του πολέμου, και θα σε μάθει χίλιες τέχνες. Και θα καλεί μπροστά σου μονομάχους, όλο και δυνατότερους, όλο και αξιότερους, και θα διδάσκεσαι από τις πτώσεις σου κι από τον πόνο σου, ώσπου να γίνεις δυνατός.
Μα τότε, πια, δεν θα τον ψάχνεις. Γιατί αργά μα σταθερά, ανεπαίσθητα, ΘΑ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ. Θα τον διακρίνεις γύρω σου παντού. Θα βρίσκεις μέσα σου νοήματα που ποτέ δεν διδάχθηκες, θ’ αντιλαμβάνεσαι υπάρξεις που ποτέ δεν είδες. Θα βρίσκεις δύναμη που ποτέ δεν είχες. Θα Τον γνωρίζεις, και θα τον εμπιστεύεσαι. Κι Εκείνος, θα γίνεται σιγά σιγά μοναδική σου σκέψη και λαχτάρα…
…Ώσπου η φωνή Του ν’ ακουστεί μεσ’ την καρδιά σου. Και τότε, θα τον πεις: «Πατέρα!» και θα τον νιώθεις να σου λέει: «Παιδί μου!» Θα ψάλλετε μαζί και θα γιορτάζετε στις δυσκολίες, και η φωνή Του θα’ ναι πια για σένα τόσο γνώριμη!
Θ’ ακούς, και θα γελάς με αυτούς που τον αναζητούν ακόμα, Εκείνον που για σένα θα’ ναι πια ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

4/6/14

Η ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ


Όποιος αγαπάει τον Κύριο, σκέφτεται πάντα Εκείνον.


 Η θύμηση του Θεού γεννάει την προσευχή.
 Αν δεν θυμάσαι τον Κύριο, τότε και δεν θα προσεύχεσαι, και χωρίς την προσευχή, δεν θα παραμείνει η ψυχή στην αγάπη του Θεού, γιατί η χάρη του Αγίου Πνεύματος έρχεται με την προσευχή.

Η προσευχή προφυλάσσει τον άνθρωπο από την αμαρτία, γιατί ο νους, όταν προσεύχεσαι, είναι απασχολημένος με τον Θεό και στέκεται με ταπεινό Πνεύμα ενώπιον του Κυρίου, τον Οποίο γνωρίζει η ψυχή του προσευχομένου.
Ο αρχάριος όμως χρειάζεται χειραγωγό, επειδή η ψυχή, πριν έρθει η χάρη του Αγίου Πνεύματος, έχει μεγάλο πόλεμο εναντίον των εχθρών και δεν μπορεί να διακρίνει η ίδια αν η γλυκύτητα που δοκιμάζει προέρχεται από τον εχθρό. 
Αυτό μπορεί να το διακρίνει μόνο εκείνος που γεύθηκε ο ίδιος το Άγιο Πνεύμα.

 Αυτός αναγνωρίζει τη χάρη κατά τη γεύση.
Οποίος θέλει να ασκεί την προσευχή χωρίς χειραγωγό και, μέσα στην υπερηφάνεια του, φαντάζεται πως μπορεί να τη διδαχθεί από τα βιβλία, αυτός βρίσκεται κιόλας στην πλάνη.
 Τον ταπεινό όμως τον προστατεύει ο Κύριος.
 Έτσι, αν πράγματι δεν υπάρχει έμπειρος οδηγός, αυτός καταφεύγει στον υπάρχοντα πνευματικό, και ο Κύριος θα τον σκεπάσει χάρη στην ταπείνωση του.
 Σκέψου ότι στον πνευματικό ζει το Άγιο Πνεύμα, και αυτός θα σου πει το ωφέλιμο.
 Αν όμως σκεφτείς πως ο πνευματικός ζει με αμέλεια και διερωτηθείς, πως είναι δυνατό να έχει το Άγιο Πνεύμα; θα υποστείς εξαιτίας αυτής της σκέψης σου μεγάλο πειρασμό, και ο Κύριος θα σε ταπεινώσει και θα επιτρέψει να πέσεις σε κάποια πλάνη.
Η προσευχή δίνεται στον προσευχόμενο.
 Η προσευχή που γίνεται μόνο από συνήθεια, χωρίς καρδιά συντριμμένη για τις αμαρτίες της, δεν είναι αρεστή στον Θεό.
 
Ω άνθρωπε,
 μάθε την κατά Χριστόν ταπείνωση, και ο Κύριος θα σου χαρίσει να γευθείς τη γλυκύτητα της προσευχής.
 Κι αν θέλεις να προσεύχεσαι καθαρά, γίνε ταπεινός, γίνε εγκρατής, εξομολογήσου ειλικρινά και θα σε αγαπήσει η προσευχή.
 Γίνε υπάκουος, υποτάξου ευσυνείδητα στις αρχές, μείνε ευχαριστημένος με όλα, και τότε ο νους σου θα καθαριστεί από μάταιους λογισμούς. 
Να θυμάσαι πως σε βλέπει ο Κύριος, γι' αυτό πρόσεχε μήπως λυπήσεις με κάτι τον αδελφό.

 Μην τον κατακρίνεις και μην τον στενοχωρήσεις ούτε μ' ένα βλέμμα, και το Πνεύμα το Άγιο θα σε αγαπήσει και θα σε βοηθήσει σε όλα.
Το Άγιο Πνεύμα μοιάζει πολύ με αγαπημένη, γνήσια μητέρα.
 Η μητέρα αγαπάει το παιδί της και πονάει γι' αυτό. 
 Έτσι και το Άγιο Πνεύμα σπλαχνίζεται, συγχωρεί, θεραπεύει, νουθετεί και χαροποιεί.
 Και αναγνωρίζεται το Άγιο Πνεύμα στην ταπεινή προσευχή.
Όποιος αγαπάει τους εχθρούς, αυτός γρήγορα θα γνωρίσει τον Κύριο με το Άγιο Πνεύμα.
 Όποιος όμως δεν τους αγαπάει - γι' αυτόν δεν θέλω ούτε καν να γράψω.
 Όμως τον λυπάμαι, γιατί βασανίζει τον εαυτό του και τους άλλους και δεν θα γνωρίσει τον Κύριο.
 
Στις Εκκλησίες τελούνται οι ιερές ακολουθίες και το Πνεύμα του Θεού κατοικεί σ’ αυτές.
 Η ψυχή, ωστόσο, είναι ο καλύτερος ναός του Θεού, και όποιος προσεύχεται εσωτερικά, γι' αυτόν όλος ο κόσμος έγινε ναός του Θεού.
 Αυτό όμως δεν είναι για όλους.
Πολλοί προσεύχονται προφορικά η προτιμούν να προσεύχονται με βιβλία.
 Και αυτό καλό είναι και ο Κύριος δέχεται την προσευχή τους.
 Αν όμως κανείς προσεύχεται και σκέφτεται άλλα πράγματα, ο Κύριος δεν εισακούει αυτή την προσευχή.
 
Η αδιάλειπτη προσευχή προέρχεται από την αγάπη και χάνεται εξαιτίας της κατακρίσεως, της αργολογίας και της ακράτειας. 
Όποιος αγαπάει τον Θεό, αυτός μπορεί να Τον σκέφτεται μέρα και νύχτα, γιατί το ν’ αγαπάς τον Θεό καμιά εργασία δεν το παρεμποδίζει.