Καλώς ήρθατε στην Παναγία Μηλεσιώτισσα που φιλοξενείται στον Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου στο Μήλεσι Αττικής

28/8/13

Μαρτυρία μαρτυρίου…ΑΠΟΤΟΜΗΣ ΤΙΜΙΑΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ

“Ο δε απελθών απεκεφάλισεν αυτόν…και ήνεγκε την κεφαλήν αυτού επί πίνακι”.
Η Εκκλησία μας εορτάζει σήμερα την ιερή μνήμη της αποτομής της Τιμίας Κεφαλής του Αγίου ενδόξου και προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου. 
 Η Εκκλησία μας πανηγυρίζει αυτή την ημέρα, παρόλο που ο αποκεφαλισμός του Ιωάννη από την ανθρώπινη πλευρά, αποτελεί μάλλον αιτία λύπης και δακρύων.
Η Εκκλησία υμνούσα το μαρτύριο του Αγίου Ιωάννη, φανερώνει τη
σπουδαία σημασία του για ολόκληρο τον κόσμο.
“Ο άφρων Ηρώδης σου αποκόπτει την κεφαλήν, όμως από σένα φανερώνεται η Κεφαλή της Εκκλησίας, δηλαδή ο Ιησούς Χριστός”.
 Η ευαγγελική περικοπή σήμερα εναρμονίζεται με το μεγάλο αυτό γεγονός και αναφέρεται στα αίτια και τον τρόπο της αποτομής της κεφαλής του Αγίου Ιωάννη.
Η φυλάκιση
Ο Ευαγγελιστής Μάρκος, παίρνοντας αφορμή από την αμετανοησία του Ηρώδη, περιγράφει τη φυλάκιση και το θάνατο του Ιωάννη.Το έργο του Ιωάννη είχε συνδεθεί με τον αναμενόμενο Μεσσία και αυτό ενόχλησε πολύ τους άρχοντες του λαού. Άλλωστε η απαράδεκτη ηθική και πνευματική κατάπτωση ήταν τέτοια που με το ελεγκτικό κήρυγμα του Ιωάννη είχε ξεσκεπασθεί.
Το μίσος αυτών των ανθρώπων ήταν τόσο ώστε βοήθησαν πολύ τον Ηρώδη στην πραγματοποίηση του δόλιου σχεδίου που είχε συλλάβει.
Από την άλλη, ο Ιωάννης με το κήρυγμα του στηλίτευε την προκλητική αυθαιρεσία της πολιτικής ηγεσίας και συγκεκριμένα κατηγορούσε δημόσια τον Ηρώδη “ότι ουκ εξεστί σοι έχει την γυναίκα του αδελφού σου”.
Οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι πήραν αφορμή…… την κατηγορία αυτή και έτσι η παρέμβασή τους οδήγησε στη φυλάκιση του.
Ο αποκεφαλισμός
Οι ιεροί ευαγγελιστές αναφέρονται σε κάποιο σατανικό σχέδιο της Ηρωδιάδας που μισούσε τον Ιωάννη λόγω της ανήθικης ζωής της.
Η Ηρωδιάδα χρησιμοποίησε για δόλωμα την κόρη της Σαλώμη και κατάφερε να την κάνει να χορέψει για τον Ηρώδη, στον οποίο άρεσε ιδιαίτερα ο χορός.
Από την επακολουθήσασα συμπεριφορά του Ηρώδη καταλαβαίνουμε ότι πρέπει να βρισκόταν εκτός εαυτού. Αυτό φαίνεται και από την προσφορά του μισού βασιλείου του στο κοράσιο και μάλιστα “μεθ’ όρκου”.
Η κόρη ζήτησε τη συμβουλή της μητέρας της και αυτή την προέτρεψε να ζητήσει την κεφαλή του Ιωάννη. Η κακία του Ηρώδη δεν του επέτρεψε να παραβεί την υπόσχεσή του, υπακούοντας έτσι απόλυτα στα δαιμονικά κελεύσματα.
Η Ηρωδιάδα γνώριζε τον πολύ κακό χαρακτήρα του Ηρώδη. Το κίνητρο όμως της ίδιας πηγάζει από το φοβερό μίσος εναντίον του Ιωάννη και έπρεπε να το ικανοποιήσει με το θάνατο του.
Η φοβερή αντίθεση ανάμεσα στην αγιότητα του Ιωάννη και την αμαρτωλότητα της Ηρωδιάδας, συναντάται στον αποκεφαλισμό του Προδρόμου.
Η αμαρτία αποκαλύπτεται θρασύτατα στη συμπεριφορά της Ηρωδιάδας που διασκεδάζει με το μαρτυρικό αποκεφαλισμό του Ιωάννη.
Εκδηλώνεται όμως και η ευσέβεια στο πρόσωπο των μαθητών του Ιωάννη που έσπευσαν για να ενταφιάσουν το σώμα του διδασκάλου τους.
 Αγαπητοί αδελφοί, ο αποκεφαλισμός του Ιωάννη είναι η ύψιστη διακονία του στην Εκκλησία, γιατί έτσι φανερώνει την Κεφαλή του Σώματός της που είναι ο Ιησούς Χριστός. Και όπως μας δείχνει το παράδειγμα του Ιωάννη, το θέμα στη ζωή μας δεν είναι η απουσία του μαρτυρίου από αυτήν, αλλά το να σηκώνουμε το σταυρό του μαρτυρίου με πίστη και αγάπη στον Χριστό.
Γνωρίζοντας, κατά το πρότυπο του Κυρίου, ότι όσο ολοκληρωτική είναι η κένωσή μας, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η θεία δόξα και η μακαριότητα.
Τιμούμε, λοιπόν, με τον καλύτερο τρόπο τη μορφή του Ιωάννη όταν με την όλη πράξη και ζωή μας σηκώνουμε κι εμείς το δικό μας σταυρό του μαρτυρίου, επικαλούμενοι και τις δικές του πρεσβείες.ΑΜΗΝ Αγιε του Θεου

13/8/13

ΠΑΝΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΡΕΣΒΕΥΕ ΥΠΕΡ ΗΜΩΝ ΤΩΝ ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ

Τρεις ημέρες λοιπόν πριν από την Κοίμησή Της, φανερώθηκε σ’ αυτή ο Αρχάγγελος Γαβριήλ με κλαδί φοινικιάς στο χέρι και της λέγει. Να γνωρίζεις Κυρία Θεοτόκε, ότι μετά τρεις ημέρες πρόκειται να μετατεθείς από τη γη στους ουρανούς. Γι’ αυτό ευτρέπισε τον εαυτό σου, ετοίμασε τα επιτάφιά σου και ανέμενε την κοίμησή Σου, γιατί έρχεται ο Υιός Σου να παραλάβει την Αγία Σου ψυχή. Αμέσως μετά το άκουσμα αυτό, η Παναγία σηκώθηκε και ανέβηκε στο όρος των Ελαιών, εκεί όπου αναλήφθηκε ο Υιός Της για να προσευχηθεί. Όλα τα δέντρα του βουνού εκείνου τότε κατά θαυμαστό τρόπο έπεσαν και προσκύνησαν αυτή, τη στιγμή που σήκωσε τα χέρια Της και προσευχόμενη είπε: «Υιέ μου μονογενές και αγαπημένε, όπου καταδέχθηκες να έλθεις επί της γης, να σαρκωθείς από τα αίματά μου, εσύ παράλαβέ με και στην βασιλεία Σου «σώνει με ο χωρισμός σου σώνει με η στέρησίς σου Υιέ μου ωσάν ώρισες, ούτω και ποίησον όπου ειμί εγώ, εκεί και ο διάκονος ο εμός αυτό λέγω και εγώ, εκεί όπου είσαι εσύ Υιέ μου ηγαπημένε, εκεί με αξίωσαι να έλθω, ότι η καρδία μου είναι θλιμμένη δια την αγάπην σου».
Αυτά τα λόγια είπε η Παναγία και κατέβηκε από το όρος και πήγε στο σπίτι Της στο χωριό Γεσθημανή. Η Παναγία είχε δυο φουστάνια, το ένα το φόρεσε για την κοίμησή της και το άλλο το χάρισε σε μία πτωχή γειτόνισσα. Ο Απόστολος Πέτρος και ο Ιωάννης ο Θεολόγος ήταν σε κοντινά μέρη και δεν απομακρύνονταν από την περιοχή όσο ζούσε η Κυρία Θεοτόκος. Ο Απόστολος Πέτρος είχε πολλή πίστη στην Θεοτόκο ενώ ο Ιωάννης ήταν υιοθετημένος γιος της. Δεν πήγαιναν λοιπόν πολύ μακρυά για να υπηρετούν την Παναγία. Την τρίτη λοιπόν ημέρα, μετά το μήνυμα του Αρχαγγέλου Γαβριήλ, εκεί που δίδασκαν, τους άρπαξε κάποιο σύννεφο και τους μετέφερε στη Γεσθημανή στο σπίτι της Παναγίας. Κατά παρόμοιο τρόπο μεταφέρθηκαν και οι άλλοι Απόστολοι. Στη Γεσθημανή μεταφέρθηκαν ο Άγιος Διονύσιος Αρεοπαγίτης και ο διδάσκαλός του Άγιος Ιερόθεος.
Μόλις τους είδε η Παναγία χάρηκε και τους είπε: «Παιδιά μου καθίστε να σας αποχαιρετίσω, γιατί σήμερα μεταβαίνω στον αγαπημένο μου Υιό. Γιατί ο Άγγελος Γαβριήλ, όπου μου ανήγγειλε τη σύλληψη του Υιού μου, ήλθε πάλι και μου έδωσε αυτό το κλαδί της φοινικιάς και μου είπε πως μετά τρεις ημέρες θα μεταβώ στα ουράνια γι’ αυτό ευχαριστώ τον Υιό μου και Θεό, επειδή σας μάζεψε όλους, προκειμένου να σας δω» Οι Απόστολοι άρχισαν να κλαίνε. Τότε δακρυσμένος ο Ιωάννης λέγει. «Κυρία Θεοτόκε και μητέρα μου, όταν ο αγαπημένος Υιός σου ήταν μαζί μας τον είχαμε για παρηγοριά. Όταν ανελήφθη στους ουρανούς άφησε ως παρηγοριά εσένα. Τώρα που μας αφήνεις και εσύ ποιόν θα έχουμε παρηγοριά; Ποιός θα μας διδάσκει και θα μας καθοδηγεί; Τότε η Παναγία κλαίγοντας λέγει: Μη κλαίτε παιδιά μου και με κάνετε και εμένα να λυπούμαι.
Μην λυπάσθε για το θάνατό μου. Γιατί μπορεί να μετατεθώ από τη γη, φίλοι του Υιού μου, αλλά δεν πρόκειται να χωρισθώ τόσο από εσάς, όσο και από όλους αυτούς που με επικαλούνται. «αμή εγώ θέλω να είμαι πρέσβυς και μεσίτρια στον αγαπημένο μου Υιό για όλο το χριστιανικό γένος. Μη κλαίτε αλλά κοιτάξτε να με ενταφιάσετε. Το λόγο πήρε κατόπιν ο Απόστολος Παύλος αλλά και ο Απόστολος Πέτρος αλλά και όλοι οι υπόλοιποι απόστολοι. Βλέποντας την αγάπη και τη θλίψη τους η Παναγία τους απευθύνει μία τελευταία διδαχή. «Βλέπετε παιδιά μου τον κόσμο τούτο εναι σαν πραγματεία. Ο δε Θεός είναι ως βασιλέας και εσείς οι δούλοι του αγαπημένου μου Υιού είστε σαν πραματευτάδες.
Ήταν κάποτε ένας βασιλιάς μέγας και ισχυρός και είχε δυο δούλους και άκουσε πως σε κάποιο τόπο γίνεται μεγάλο πανηγύρι και οι άνθρωποι κάνουν μεγάλη πραγματεία (επίπονη εργασία). Φωνάζει τους δυο δούλους του και τους λέγει: Πηγαίνετε στο πανηγύρι και κάνετε πραγματεία εκεί. Σε ένα μήνα να γυρίσετε πίσω, γιατί όποιος αργήσει θα αποκεφαλιστεί. Πήραν πολλά χρήματα (χαρίσματα) οι δούλοι και πήγαν στο πανηγύρι. Ο ένας εξ αυτών άγνωστος και μωρός καθώς ήταν επέλεξε να αγοράσει πράγματα που έλειπαν από το βασιλέα και νόμιζε πως τα έχει ανάγκη. Αγόρασε σπίτια, εργαστήρια και χωράφια, όσα δηλαδή ο βασιλιάς δεν είχε ανάγκη και τον άφηναν παντελώς αδιάφορο.
Μέχρι να σπείρει ο δούλος αυτός τα χωράφια, να φτιάξει τα εργαστήρια και να επιδιορθώσει όσα σπίτια ήταν χαλασμένα πέρασαν τέσσερις μήνες ίσως και περισσότεροι. Ο άλλος δούλος, καθώς ήταν φρονιμότερος αγόρασε πολύτιμους λίθους και γύρισε αμέσως στο βασιλιά καί ο βασιλιάς τον τίμησε και τον δόξασε επειδή φάνηκε αντάξιος της εμπιστοσύνης του πρώτος δούλος λοιπόν αποκεφαλίστηκε και θεωρήθηκε εχθρός του βασιλιά.
Έτσι είστε και εσείς όλοι οι Απόστολοι του Υιού μου σας έστειλε ο αγαπημένος μου Υιός να πάτε στον κόσμο σαν πραματευτάδες και να κερδίσετε τις ψυχές των πλανεμένων ανθρώπων, που άκουσαν το όνομά Του. Και αν κάποιος από εσάς φίλοι μου και παιδιά μου, φανεί φίλος του διδασκάλου του Υιού μου, αυτόν θέλει να τιμήσει και αυτός στην βασιλεία του. Και εάν δεν θέλετε να αρέσετε στον διδάσκαλό σας, μοναχοί σας θα δεινοπαθήσετε. Γι’ αυτό παιδιά μου αγαπημένα τρέξτε να κηρύξετε, να φωτίσετε, να καθοδηγήσετε τον πεπλανημένο κόσμο, για να τον κερδίσετε και να τον πάτε στη βασιλεία του Υιού μου.
Μη φοβάσθε από τους βασιλείς, όπου μπορούν μόνο το σώμα σας να βλάψουν ενώ στη ψυχή σας δεν δύνανται να κάμνουν τίποτε αλλά να φοβάσθε το Θεό, όπου δύναται και το σώμα και τη ψυχή σας να ζημιώσει , όπως ακριβώς σας το έλεγε ο Υιός μου. Να έχετε αγάπη και ειρήνη μεταξύ σας, να χαίρεσθε και να ευφραίνεσθε γιατί είναι πολύς ο μισθός σας στην βασιλεία των ουρανών Μπορεί λοιπόν εγώ να μεταβαίνω στη βασιλεία του Υιού μου αλλά πάντοτε θα είμαι μαζί σας και θα σας στηρίζω και θα σας παρηγορώ στις θλίψεις σας.
Αυτά είπε και άλλα πολλά η Παναγία προς τους Αποστόλους και ευθύς έκλεισε τους αγίους της οφθαλμούς και φώναξε δυνατά: «Υιέ μου εις χείρας σου παρατίθημι το πνεύμα μου». Και κοιμήθηκε Καί την μεν άγια της ψυχή δέχθηκε ο Υιός της στα χέρια του. Το δε άγιο και θεοδόχο σώμα της το πήραν στους ώμους τους οι μαθητές για να το ενταφιάσουν. Από τη μία μεριά το κρατούσε ο Ιωάννης ο Θεολόγος, από την άλλη ο Πέτρος, από τη τρίτη μεριά ο Ιάκωβος ο αδελφός του Ιωάννη και από την άλλη ο Παύλος. Οι υπόλοιποι Απόστολοι ακολουθούσαν ψάλλοντες και υμνούντες. Τότε κάποιοι φθονεροί Ιουδαίοι ακούγοντας τους αγγελικούς ύμνους των Αποστόλων επιχείρησαν να πάνε να γκρεμίσουν το κρεβάτι της Παναγίας με το άγιο σώμα της. Όσοι κινήθηκαν εναντίον του σκηνώματος και των Αποστόλων τυφλώθηκαν! Στον πιο τολμηρότερο εξ αυτών που πήγε να πιάσει το κρεβάτι παρενέβη Άγγελος Κυρίου και αοράτως έκοψε τα χέρια του.
Κατόπιν αυτών οι Ιουδαίοι βλέποντας το θαύμα μετανόησαν και ικέτευαν τους Αποστόλους να τους γιατρέψουν. Οι Απόστολοι διαπίστωσαν ότι μετανόησαν και πήραν το κλαδί της φοινικιάς και άγγιξαν το πρόσωπο των τυφλωμένων και τα αποκομμένα χέρια του άλλου και με τη βοήθεια της Παναγιάς όλοι γιατρεύτηκαν. Όταν έφθασαν στον τάφο, έθεσαν κάτω το λείψανο για να το αποχαιρετίσουν και ένας –ένας που αποχαιρετούσε την Παναγία άρχισε να λέει εγκώμια.
Ο Άγιος Ιερόθεος είπε τέτοια εγκώμια όπου όχι εγώ (Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός) όπου είμαι άνθρωπος αμαρτωλός και θνητός αλλά ούτε οι Άγγελοι μπορούσαν να πουν όσα είπε εκείνος. «Ω θαύμα των πάντων θαυμάτων, όπου βλέπομεν οι άνθρωποι βασίλισσα του παντός πως άπνους τίθεται; Η Μήτηρ του Ιησού πως απέθανεν; συ είσαι Παρθένε το κήρυγμα των Προφητών σύ είσαι το κήρυγμα το ιδικόν μας σένα προσκυνούσιν οι Άγγελοι, τιμούσιν οι άνθρωποι, δοξάζουσιν οι Άγιοι Χαρε λοιπόν Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου, και δια σου μεθ’ ημών... υμνήσατε Άγγελοι, δοξάσετε Προφήται, επαινέσατε Αρχάγγελοι του βασιλέως την Μητέρα, του φωτός τη λυχνίαν, του ουρανού την πλατυτέραν, του στερεώματος την υψηλοτέραν, την προστασίαν των Χριστιανών, και μεσίστριαν του γένους ημών.
Τρεις ημέρες και νύκτες παρέμειναν οι Απόστολοι δίπλα στον τάφο της Παναγίας. Έλειπε μόνο ο Απόστολος Θωμάς, όπως και στην Ανάσταση του Κυρίου. Την τρίτη ημέρα σύννεφο τον αρπάζει και αυτόν και τον πήγε στον τάφο της Παναγίας. Πηγαίνοντας εκεί συνάντησε την Παναγία πάνω από τον τάφο σύσσωμη να ανεβαίνει στους ουρανούς και καθώς την είδε έκραξε: «Παναγία, Παναγία που υπάγεις»; Και η Παναγία του απαντά: Δέξου αυτό φίλε μου και έβγαλε τη Τιμία Ζώνη, όπου ήταν ζωσμένη και του την έδωσε. Τότε ο Θωμάς μεταβαίνει στους άλλους μαθητές και έκλαιγε γιατί δεν αξιώθηκε να παραβρεθεί στην Κοίμηση της Κυρίας Θεοτόκου. Όλοι δεν είμαστε μαθητές του ίδιου διδασκάλου, όλοι ένα κήρυγμα δεν κηρύττομε, όλοι δεν έχουμε κεφαλή τον Χριστό μας γιατί εσείς αξιωθήκατε να δείτε το θάνατο της Παναγίας και εγώ όχι. Μήπως δεν αρέσει στο Θεό το κήρυγμά μου, έλεγε με παράπονο ο Θωμάς.
Παρακαλούσε δε τους μαθητές να ανοίξουν τον τάφο για να ασπασθεί και να αποχαιρετίσει την Παναγία. Όταν οι Απόστολοι άνοιξαν τον τάφο διαπίστωσαν πως το σώμα απουσίαζε, μετεστάθη στους ουρανούς. Μετά λίγες ημέρες η Παναγία φανερώθηκε ολόσωμη στους Αποστόλους σε μία σύναξη που είχαν. Αυτή τη γιορτή πανηγυρίζομε εμείς οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Και πρέπει να τη γιορτάζουμε με δοξολογίες και ευχαριστίες με καθαρή τη καρδιά μας και όχι να τη γιορτάζουμε με πολυφαγίες, χορούς και μεθύσια, πράγματα που αρέσουν στους δαίμονες. Παναγία Θεοτόκε πρέσβευε υπέρ ημών των αμαρτωλών  ΑΜΗΝ ,,,Αν τα χερια σας απλωνονται σ'ευχή καί ευλογία για μένα , τα δικά μου θ' απλωνονται παντοτεινα στοργης και φροντιδας χερια για εσας .

5/8/13

ΣΗΜΕΡΑ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ , ΚΑΘΩΣ ΕΛΑΜΨΕ ΣΤΟ ΟΡΟΣ ΘΑΒΩΡ

Ὁ Εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος περιγράφει τὴν Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου ὡς ἑξῆς: Ὕστερα ἀπὸ ἕξι ἡμέρες, παίρνει ὁ Ἰησοῦς τὸν Πέτρο, τὸν Ἰάκωβο καὶ τὸν Ἰωάννη καὶ τοὺς ἀνεβάζει σὲ ἕνα ὑψηλὸ βουνό. Μεταμορφώθηκε ἐνώπιόν τους καὶ ἔλαμψε τὸ πρόσωπό Του ὅπως ὁ ἥλιος, ἐνῷ τὰ ἐνδύματά Του ἔγιναν λευκὰ ὅπως τὸ φῶς. Ἐκείνη τὴ στιγμὴ ἐμφανίσθηκαν ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἠλίας, νὰ συνομιλοῦν μαζί Του. Τότε ὁ Ἀπόστολος Πέτρος εἶπε στὸν Ἰησοῦ: «Κύριε, καλὸ εἶναι νὰ μείνουμε ἐδῶ. Ἂν θέλεις ἂς κάνουμε ἐδῶ τρεῖς σκηνές, μία γιὰ σένα, μία γιὰ τὸν Μωϋσῆ καὶ μία γιὰ τὸν Ἠλία». Ἐνῷ δὲ αὐτὸς μιλοῦσε, ἕνα σύννεφο φωτεινὸ τοὺς σκέπασε καὶ μία φωνὴ ἀπὸ τὸ σύννεφο ἔλεγε: «Αὐτὸς εἶναι ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητός, στὸν ὁποῖο εὐαρεστοῦμαι. Σ᾿ Αὐτὸν νὰ ὑπακούετε».
Ἡ λέξη μεταμορφώνομαι, σημαίνει: Παίρνω ἄλλη μορφή. Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ὅμως μεταμορφώθηκε, ὄχι παίρνοντας ἄλλη μορφή, ἀλλὰ ἀποκαλύπτοντας στοὺς Μαθητές του ὅ,τι ἦταν, ἀφοῦ τοὺς ἄνοιξε τὰ μάτια καὶ ἀπὸ πνευματικὰ τυφλούς τους κατέστησε βλέποντας. Όπως λέγει ἕνας ὕμνος τῆς ἑορτῆς: «Σήμερα ὁ Χριστός, καθὼς ἔλαμψε στὸ ὄρος Θαβώρ, ἔδειξε στοὺς τρεῖς Μαθητὲς ἀμυδρὰ τὸν χαρακτήρα τῆς Θεότητός Του.
Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος σημειώνει τὴν αἰτία γιὰ τὴν ὁποία ἀπεκάλυψε ἀμυδρὰ τὴν δόξα τῆς Θεότητος: Τοὺς ἔδειξε, λέγει, τὴν ἀθέατη δόξα τῆς Θεότητος ὄχι ὅση ἦταν στὴν πραγματικότητα, ἀλλὰ ὅση μποροῦσαν νὰ ἰδοῦν οἱ Μαθητές. Δὲν τὴν ἀπεκάλυψε σὲ ὅλο τὸ μεγαλεῖο της, ὥστε νὰ μὴν ἀποθάνουν βλέποντάς την.
Καὶ οἱ τρεῖς Εὐαγγελιστὲς ποὺ ἀναφέρουν τὸ γεγονὸς τῆς Μεταμορφώσεως γράφουν ὅτι τὸ πρόσωπο τοῦ Κυρίου ἔλαμψε ὅπως ὁ ἥλιος. Αὐτὸ τὸ γράφουν, ὅπως παρατηρεῖ ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ὄχι γιὰ νὰ θεωρήσουμε ὡς αἰσθητὸ τὸ Φῶς ποὺ ἀκτινοβολοῦσε ὁ Χριστός, ἀλλὰ γιὰ νὰ καταλάβουμε ὅτι αὐτὸ ποὺ εἶναι ὁ φυσικὸς ἥλιος γιὰ ὅσους ζοῦνε αἰσθητὰ καὶ βλέπουν μὲ τὰ αἰσθητὰ μάτια, αὐτὸ εἶναι ὁ Χριστὸς γιὰ ὅσους ζοῦνε πνευματικὰ καὶ βλέπουν διὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Παρατηρεῖ ἀκόμη ὁ μέγας αὐτὸς Θεολόγος τοῦ Θαβωρίου Φωτὸς ὅτι ἡ Μεταμόρφωση τοῦ Χριστοῦ, ἔλαβε χώρα τὴν ὥρα ποὺ ὁ Κύριος προσευχόταν. Αὐτὸ ἔγινε γιὰ νὰ καταλάβουμε ὅτι πρόξενος τῆς μακαρίας ἐκείνης θέας εἶναι ἡ προσευχή, καὶ ὅτι πλησιάζοντας τὸν Θεὸ διὰ τῆς προσευχῆς, ἀξιωνόμαστε νὰ δοῦμε τὴν λαμπρότητα τοῦ ἀκτίστου Φωτός. Ὁ Χριστὸς προσευχόμενος στὸ ὄρος Θαβὼρ ὑποδεικνύει πὼς θὰ ἔλθει στοὺς Ἁγίους ἡ λαμπρότητα τοῦ Θεοῦ.
Ἡ Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου ἔγινε ἕξι ἡμέρες ὕστερα ἀπὸ τὴν διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ γιὰ τὴν δόξα τοῦ Πατρὸς Toυ καὶ τὴν ἔλευση τῆς Βασιλείας τoυ Θεοῦ. Εἶχε εἰπεῖ ὁ Χριστός: Ὑπάρχουν μερικοὶ ἀπὸ αὐτoὺς ποὺ βρίσκονται ἐδῶ, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ ἀποθάνουν, μέχρις ὅτου νὰ ἰδοῦν τὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ νὰ ἔρχεται μὲ δύναμη.
Ὁ λόγος αὐτὸς ἀφοροῦσε τοὺς τρεῖς Μαθητὲς ποὺ ὁ Κύριος πῆρε μαζί Του στὸ Θαβώρ, οἱ ὁποῖοι βλέποντας τὸν μεταμορφωθέντα Χριστό, εἶδαν στὴν πραγματικότητα τὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς λέγει ὅτι καθὼς εἶναι παντοῦ ὁ Βασιλεὺς Χριστός, ἔτσι εἶναι παντοῦ καὶ ἡ Βασιλεία Του. Ὥστε τὸ νὰ ἔρχεται ἡ Βασιλεία Του δὲν σημαίνει ὅτι φθάνει ἀπὸ ἀλλοῦ, ἀλλὰ ὅτι φανερώνεται μὲ τὴν δύναμη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Αὐτὴ δὲ ἡ δύναμη δὲν δίδεται σὲ ὁποιονδήποτε, ἀλλὰ μόνο σὲ ὅσους βρίσκονται μαζὶ μὲ τὸν Κύριο καὶ στηρίζονται δυνατὰ στὴν πίστη πρὸς Αὐτόν.
Καθὼς ἑορτάζουμε τὴν ἁγία ἑορτὴ τῆς Μεταμορφώσεως, ἡ Ἐκκλησία μᾶς προσκαλεῖ: «Ἐλάτε νὰ ἀνεβοῦμε νοητὰ διὰ τῆς πρακτικῆς ἀρετῆς στὸ ὄρος τὸ ἅγιο. Ἂς σταθοῦμε ἐπάνω σ᾿ αὐτὸ ὡσὰν νὰ εἴμαστε στὴν πόλη τοῦ ζῶντος Θεοῦ καὶ ἂς ἰδοῦμε μὲ τὴν νοερὴ ὅραση τὴν μία Τριαδικὴ Θεότητα, ἡ ὁποία ἀπαστράπτει στὸν Μονογενῆ Υἱὸ τοῦ Θεοῦ. Ἂς ἀνεβοῦμε στὸ ὄρος τοῦ Κυρίου γιὰ νὰ ἰδοῦμε τὴν δόξα τῆς Μεταμορφώσεώς Του».
Καὶ ὁ μέγας ἡσυχαστὴς Γρηγόριος μᾶς προτρέπει, ἀφοῦ κατανοήσουμε τὸ μυστήριό της Μεταμορφώσεως τοῦ Κυρίου, νὰ βαδίσουμε πρὸς τὴν λάμψη τοῦ θείου Φωτός. Ἀφοῦ ἀγαπήσουμε τὸ κάλλος τῆς ἀναλλοίωτης θείας δόξης, νὰ καθαρίσουμε τὴν διάνοια ἀπὸ τοὺς γήινους μολυσμούς, περιφρονώντας τὶς πρόσκαιρες ἡδονὲς ποὺ προξενοῦν τὴν αἰώνια ὀδύνη.
Κατὰ τὴν στιγμὴ τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Κυρίου ὁ Πατήρ μας προέτρεψε νὰ ὑπακοῦμε καὶ νὰ πειθαρχοῦμε στὰ λόγια τοῦ ἀγαπητοῦ Του Υἱοῦ. Ἔτσι θὰ κάνουμε τοὺς ἑαυτούς μας ἄξιους κοινωνοὺς τοῦ ἀκτίστου Φωτὸς τῆς Μεταμορφώσεως καὶ μετόχους τῆς οὐρανίου Βασιλείας.ΑΜΗΝ

1/8/13

Ο ΜΗΝΑΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΣ , ΠΑΣΧΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

Η θεομητορική εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, είναι μια από τις μεγαλύτερες εορτές του εκκλησιαστικού εορτολογίου, γι’ αυτό άλλωστε και προηγείται νηστεία και προσευχή, ώστε οι Χριστιανοί να προετοιμαστούν, ψυχικά και σωματικά για να την εορτάσουν, όπως θέλει ο Θεός. Η κοσμοσυρροή των ανθρώπων αυτήν την ημέρα, αλλά και όλες τις άλλες που προηγήθηκαν στις παρακλήσεις, δείχνει ότι τους συγκινεί βαθύτατα το πρόσωπο της Παναγίας μας.
Με την ευκαιρία της σημερινής εορτής θα ήθελα να παρουσιάσω στην αγάπη σας δυο σημαντικές εικόνες που περιγράφουν το πρόσωπο και το έργο της Παναγίας μας, τις οποίες αντλούμε από τις ομιλίες του αγίου Γερμανού, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, ο οποίος αγαπούσε πάρα πολύ την Παναγία.
Η μία εικόνα έχει σχέση με το πέλαγος, την θάλασσα. Γράφει ο άγιος Γερμανός: “Πέλαγος γαρ αχανές τα ταύτης μεγαλεία, ο εξ αυτής ουράνιος γεννηθείς σταγών ανέδειξεν”. Δηλαδή ο Χριστός, η ουράνιος σταγόνα, εδόξασε την Παναγία, αφού ανέδειξε τα μεγαλεία της τα οποία είναι ένα αχανές πέλαγος.
Αυτό το χωρίο του αγίου Γερμανού δείχνει την σχέση μεταξύ του Χριστού και της Παναγίας. Ο Χριστός είναι εκείνος που την εδόξασε, Αυτός την έκανε Μητέρα Του, Αυτός της έστειλε την Χάρη Του. Ό,τι έχει η Παναγία είναι δωρεές του Υιού της και μεγαλύνουμε την Παναγία για τον καρπό της κοιλίας της, τον Χριστό. Βέβαια και η Παναγία συνήργησε σε αυτό, αφού με την ζωή της προσείλκυσε τον Χριστό, και ο Χριστός, αυτή η ευλογημένη ουράνια σταγόνα, την έκανε ένα λαμπρό πέλαγος, την δόξασε, την ετίμησε. Αλλά και τα θαύματα που επιτελεί η Παναγία είναι αποτέλεσμα της παρρησίας της που έχει προς τον Υιό της.
Η δεύτερη εικόνα έχει σχέση με το όρος, το βουνό. Γράφει ο άγιος Γερμανός: “Χαίροις, το εκ Θεού πιότατον και κατάσκιον όρος”, δηλαδή δοξάζει την Παναγία που είναι το εύφορο και γεμάτο σκιά όρος. Και στην συνέχεια λέγει ότι σε αυτό το όρος μεγάλωσε ο λογικός αμνός, ο Χριστός, ο οποίος εβάστασε τις αμαρτίες και τις ασθένειές μας. Και στο χωρίο αυτό φαίνεται η σχέση του Χριστού με την Παναγία, αλλά και το ότι η Παναγία συνετέλεσε αποφασιστικά με την ζωή της και την υπακοή της να γεννηθή ο Χριστός.
Να λοιπόν δυο υπέροχες πραγματικότητες που περιγράφουν το έργο της Παναγίας. Το πέλαγος και το όρος. Αυτό φανερώνει και το τί προξένησε η Παναγία στον κόσμο.
Και εμείς αυτές τις ημέρες απολαμβάνουμε τις ομορφιές της φύσεως, όπως την θάλασσα και το βουνό και επιδιώκουμε να ξεκουρασθούμε από τον καθημερινό μόχθο. Παράλληλα με την ανάπαυση που την έχουμε όλοι μας ανάγκη, ας σκεφτόμαστε ότι η Παναγία είναι η πραγματική θάλασσα της αγάπης του Θεού, και το αληθινό βουνό της προστασίας και βοηθείας μας. Ας μάθουμε να κολυμπάμε μέσα στην δροσερή θάλασσα της αγάπης της Παναγίας, και να ανεβαίνουμε στα μυστήρια και τα μεγαλεία της, ώστε να βρούμε ανάπαυση στις ψυχές μας. Με αυτές τις προϋποθέσεις το Καλοκαίρι γίνεται σωτήριο και όχι ζημιογόνο. Εύχομαι σε όλους σας να έχετε την αγάπη και την προστασία της Παναγίας στην ζωή σας να σάς χαρίζη ο Θεός με τις ακοίμητες πρεσβείες της, την σωματική και ψυχική υγεία. Και να προσεύχεται για την μετάνοιά μας, καθώς επίσης να γίνη μεσίτριά μας κατά την μεγάλη ημέρα της Κρίσεως.ΑΜΗΝ ,,, Νεότητα σώζουσα ώ Άγνή, άνθρώπους ώρίμους ,οίκους νέους θεοσεβείς, καί τίμιον γήρας , διαφυλάττειν σπεύδεις Κυρία τών Άγγέλων, Ω ΜΗΛΕΣΙΩΤΙΣΣΑ